«Ο γιος μου μεγαλώνοντας θα κρίνει τον πατέρα του, όπως και εμένα, εγώ όμως δεν έχω κανένα δικαίωμα να του τον στερώ». Αυτή είναι η ομολογουμένως γενναιόδωρη στάση της 40χρονης Κατερίνας Ν., που χώρισε μεν πριν από τρία χρόνια με τον σύζυγό της, αποφάσισαν ωστόσο να έχουν από κοινού την επιμέλεια του 10χρονου σήμερα γιου τους. «Είναι παράλογη η επιβολή να βλέπει ένα παιδί τον μπαμπά του μόνον κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο και τρεις ώρες μεσοβδόμαδα», υποστηρίζει, «αυτός ο περιορισμός πληγώνει ένα μικρό παιδί, το οποίο δεν κατανοεί τη φιλοσοφία του νομικού μας συστήματος». Στη χώρα μας εκατοντάδες ζευγάρια έχουν επιλέξει αυτή τη μορφή ανατροφής για τα παιδιά τους. Η ελληνική νομοθεσία δεν απαγορεύει την από κοινού επιμέλεια σε όσους εκδίδουν συναινετικά διαζύγιο, ωστόσο μέχρι το 2010 ελάχιστοι γονείς την επέλεγαν. «Στον Δυτικό κόσμο, τη Γαλλία, τη Σουηδία, τη Δανία, το Βέλγιο, την Αυστραλία και 17 πολιτείες των ΗΠΑ η κοινή επιμέλεια, το “shared parenting”, έχει θεσμοθετηθεί και εφαρμόζεται ευρέως για πάνω από δέκα χρόνια», σημειώνει στην «Κ» ο νομικός και πρόεδρος του σωματείου «Συνεπιμέλεια», κ. Γιάννης Παπαρρηγόπουλος, «στην Ελλάδα οι δικαστικές αποφάσεις στηρίζονται στον αστικό κώδικα του 1983».
