7 Πολυαισθητηριακές Στρατηγικές για τα Μαθηματικά για Παιδιά με Δυσλεξία

Τα παιδιά με δυσλεξία συχνά δυσκολεύονται στα μαθηματικά λόγω δυσκολιών που σχετίζονται με τη γλώσσα και την εργαζόμενη μνήμη. Μια πολυαισθητηριακή προσέγγιση στα μαθηματικά εμπλέκει τις οπτικές, ακουστικές και απτικές/κιναισθητικές αισθήσεις για να κάνει τις μαθηματικές έννοιες πιο συγκεκριμένες και κατανοητές. Στο άρθρο αναφέρονται επτά στρατηγικές που υποστηρίζονται από έρευνα - από τη χρήση πρακτικών χειραπτικών μέσων και οπτικών βοηθημάτων έως την ενσωμάτωση κίνησης, παιχνιδιών και παραδειγμάτων από την πραγματική ζωή - που βοηθούν τους δυσλεξικούς μαθητές να κατανοήσουν τα μαθηματικά. Αυτές οι στρατηγικές όχι μόνο βελτιώνουν την επίδοση στα μαθηματικά, αλλά και ενισχύουν την αυτοπεποίθηση και την ικανοποίηση, ωφελώντας τόσο τους μαθητές με δυσλεξία όσο και άλλους νευροδιαφορετικούς μαθητές. 

Βρετανία: Πιλοτική χρήση εικονικής πραγματικότητας σε σχολεία για τη μείωση του μαθητικού άγχους

Σχολεία στη Βρετανία αξιοποιούν την εικονική πραγματικότητα (VR) ως εργαλείο υποστήριξης μαθητών που αντιμετωπίζουν άγχος λόγω εξετάσεων, ΔΕΠΥ ή δυσκολιών στο οικογενειακό περιβάλλον. Στο πλαίσιο αυτό, 15 γυμνάσια και λύκεια του δήμου Σάτον στο Λονδίνο συμμετέχουν σε πιλοτικό πρόγραμμα χρήσης VR της Phase Space, σε συνεργασία με τον τοπικό φορέα ψυχικής υγείας του NHS. Οι μαθητές έχουν πρόσβαση σε ένα πρόγραμμα VR διάρκειας επτά λεπτών είτε σε προγραμματισμένο χρόνο είτε όταν χρειάζεται να αποχωρήσουν από το μάθημα λόγω έντονου άγχους.

«Είμαι τυφλός, όχι ρομπότ»: Τα ψηφιακά τείχη του διαδικτύου στην Ελλάδα

Ένα τυφλό άτομο μπορεί σήμερα να περιηγηθεί στο ίντερνετ με αυτονομία. Μπορεί να διαβάσει ειδήσεις, να κάνει αναρτήσεις στα social media ή συναλλαγές με τράπεζες. Μπορεί να κάνει και κάτι που παλιότερα θα έμοιαζε ανύπαρκτο σενάριο: να απολαύσει τηλεοπτικές σειρές ή βιντεοπαιχνίδια.

Ψηφιακό “μπλόκο” σε ανηλίκους για αλκοόλ και καπνό: Στοιχεία – σοκ για την Ελλάδα

Όταν τον περασμένο χρόνο ψηφιζόταν ο Νόμος 5216/2025, πολλοί στην αγορά πίστεψαν ότι επρόκειτο για ακόμη μία «νομοθετική άσκηση επί χάρτου». Η ελληνική νομική πραγματικότητα, άλλωστε, βρίθει διατάξεων που παραμένουν «κενό γράμμα» ελλείψει ελεγκτικών μηχανισμών.

Θεσσαλονίκη: Αστροναύτης της NASA στο ΝΟΗΣΙΣ για μια συζήτηση με μαθητές γεμάτη... διάστημα

Μια σπάνια εμπειρία περιμένει τους μαθητές και τις μαθήτριες της Θεσσαλονίκης την Τρίτη 19 Μαΐου 2026, καθώς το ΝΟΗΣΙΣ θα υποδεχθεί τη διακεκριμένη Αμερικανίδα αστροναύτη και μηχανικό της NASA, Dr. Bonnie J. Dunbar. Η ομιλία της, η οποία θα πραγματοποιηθεί από τις 10:00 έως τις 11:30 π.μ. στο Αμφιθέατρο του ΝΟΗΣΙΣ, απευθύνεται σε μαθητές και μαθήτριες της Στ΄ τάξης του Δημοτικού.

Νευροδιαφορετικότητα και εφηβεία: Μιλώντας στα παιδιά για το σώμα, τις σχέσεις και συναίνεση

Βίκτωρας Γιαννικόπουλος: Ο 15χρονος Έλληνας που εντυπωσιάζει τη NASA και μιλά για το μέλλον της επιστήμης

Στην εκπομπή Action ΤΩΡΑ φιλοξενήθηκε ο 15χρονος Βίκτωρας Γιαννικόπουλος, που από μικρή ηλικία ανέπτυξε έντονο ενδιαφέρον για τις θετικές επιστήμες, συμμετέχοντας ήδη από τα 13 του σε διαγωνισμούς, στους οποίους σημείωσε σημαντικές διακρίσεις και απέσπασε αναγνώριση.

Εθνικές δράσεις για την ενίσχυση των ΑμεΑ στο πλαίσιο του Κοινωνικού Κλιματικού Ταμείου

Το σύνολο των παρεμβάσεων του Κοινωνικού Κλιματικού Ταμείου (ΚΚΤ) που αφορούν την αναπηρία και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, ανακοινώθηκαν στο πλαίσιο διυπουργικής συνέντευξης Τύπου, που πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μποδοσάκη.

ΠΟΥ: Πρώτη θεραπεία ελονοσίας για βρέφη σε «σημαντικό ορόσημο» για τη δημόσια υγεία

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) ενέκρινε για πρώτη φορά θεραπεία κατά της ελονοσίας ειδικά σχεδιασμένη για βρέφη, ανοίγοντας τον δρόμο για ευρεία χρήση της σε χώρες όπου η νόσος παραμένει ενδημική.

«Ήρθε το τέλος της σκέψης;», του Philippe Bernard

Το άρθρο αυτό δεν ξεφεύγει από τον κανόνα: το γράψιμο δεν είναι μόνο ένας τρόπος επικοινωνίας, είναι κι ένα ισχυρό μέσο που σε βοηθάει να βάζεις σε τάξη τις ιδέες σου, να οργανώνεις τη σκέψη σου, να διαχειρίζεσαι την πολυπλοκότητα. «Γράφω γιατί δεν ξέρω τι σκέφτομαι αν δεν το δω γραμμένο», έλεγε η Αμερικανίδα συγγραφέας Φλάνερι Ο’ Κόνορ (1925-1964). Το ίδιο ισχύει και για το θέμα αυτού του άρθρου: τη βαθμιαία εξαφάνιση του γραψίματος, με τη μορφή τουλάχιστον της κλασικής χειρόγραφης μορφής, και την εισβολή, ιστορική και προβληματική ταυτόχρονα, της τεχνητής νοημοσύνης στη διαδικασία της γραφής.