Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι πια ένα περιφερειακό εργαλείο που χρησιμοποιείται μόνο από λίγους ειδικούς. Έχει ήδη εισέλθει στην καθημερινότητα της εκπαίδευσης, της έρευνας και της διοίκησης. Χρησιμοποιείται για τη σύνταξη σημειώσεων, την παραγωγή ασκήσεων, τη δημιουργία παρουσιάσεων, τη μετάφραση εκπαιδευτικού υλικού, την παραγωγή εικόνων και βίντεο, ακόμη και για την ανάπτυξη λογισμικού. Παρ’ όλα αυτά, στις περισσότερες περιπτώσεις ο μαθητής, ο φοιτητής, ο εκπαιδευτικός, ο ερευνητής και ο πολίτης δεν γνωρίζουν αν αυτό που διαβάζουν γράφτηκε από άνθρωπο, αν παρήχθη από μηχανή ή αν αποτελεί αποτέλεσμα συνδυασμού ανθρώπινης εργασίας και αλγοριθμικής υποστήριξης.