Η οργάνωση A Doll Like Me δημιουργεί χειροποίητες κούκλες που μοιάζουν σε παιδιά με αναπηρία ή σπάνιες παθήσεις, δείχνοντάς τους ότι η συμπερίληψη ξεκινά από το παιχνίδι.
Πόσο διαφορετική θα ήταν άραγε η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας αν, μεγαλώνοντας, παίζαμε με κούκλες που μας έμοιαζαν; Αν, αντί να προσπαθούμε να ταυτιστούμε με τις Barbie, τις Bibi-Bo, τους Ken και τους John-John αυτού του κόσμου, κρατούσαμε στα χέρια μας ένα παιχνίδι με τα δικά μας χαρακτηριστικά; Μια κούκλα με μαύρα σπαστά μαλλιά και φακίδες στο πρόσωπο και τα χέρια;