Μετατρέπουν καλόγερους ρούχων σε δέντρα, κάνουν τοιχογραφίες με καπάκια, φιλοτεχνούν εκθεσιακά περίπτερα, προετοιμάζουν ημερίδες σταδιοδρομίας, στήνουν ΚοινΣΕπ, «μεταφράζουν» σε κατανοητή γλώσσα συνταγές μαγειρικής, μεριμνούν για συσσίτιο στους οικονομικά ασθενέστερους, ηρεμούν τα παιδιά όταν αυτά ταράζονται, συμπαραστέκονται στους γονείς όταν εξαντλούνται τα κουράγια τους… Το καθηκοντολόγιο των 120 εργαζομένων –εκπαιδευτικών, ψυχολόγων, κοινωνικών λειτουργών, εργοθεραπευτών, φυσικοθεραπευτών και πλήθος άλλων βοηθητικών ειδικοτήτων του ΕΕΕΕΚ (Εργαστήριο Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης) Αγίου Δημητρίου– είναι τόσο ευρύ, που δεν χωράει σε ένα κείμενο. «Οταν φτάνει η στιγμή της αποφοίτησης ο αποχωρισμός είναι πολύ δύσκολος», λέει η κοινωνική λειτουργός Γεωργία Μπουλμέτη. «Για έξι χρόνια βρισκόμαστε σε ανοιχτή επικοινωνία με τις οικογένειές τους προκειμένου να εντοπίσουμε στον καθέναν μαθητή τις ικανότητές του και να τις εξελίξουμε στον μέγιστο βαθμό, ώστε να μπορέσει στο μέλλον να αποκατασταθεί επαγγελματικά». Για του λόγου το αληθές, όσο διαρκεί η συζήτηση η 16χρονη Μαργαρίτα μας φέρνει ζεστούς καφέδες και μπισκότα. «Κερασμένα από εμάς», λέει με ένα ζεστό χαμόγελο όσο μας σερβίρει.
