Ένα αγόρι που αγαπάει να ζωγραφίζει και ένα πακέτο κραγιόνια που τσακώνονται μεταξύ τους για το ποιο χρώμα χρησιμοποιεί περισσότερο το παιδί ή όχι και αν επιλέγει «σωστά» ή «λάθος» τα χρώματα για τα αντικείμενα που ζωγραφίζει αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ιστορίας που διαβάζουμε. Μια μικρή λεπτομέρεια που αφήνει ο συγγραφέας να διαφανεί στην αρχή, μια μικρή λέξη που κάνει τον αναγνώστη να αναρωτηθεί, μια βεβαιότητα που έρχεται να σφραγίσει το τέλος: το αγόρι είναι τυφλό. Ένα βιβλίο που θα ήταν ενδιαφέρον ως ανάγνωσμα, αν δεν ήταν βαθιά προβληματικό ως σύλληψη και ως εκτέλεση.
