Πριν λίγο καιρό βρέθηκα σε μεγάλο κατάστημα παιχνιδιών. Δεν θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που είχα επισκεφθεί ένα τέτοιο, ίσως και στην παιδική μου ηλικία, δηλαδή με πρόχειρους υπολογισμούς, γύρω στις δύο δεκαετίες πίσω.
Στα ράφια του καταστήματος δεν είχαν αλλάξει πολλά μέσα σε αυτά τα 20 χρόνια. Στη μία πλευρά υπήρχαν λαμπερές πριγκίπισσες (κι όχι πρίγκιπες), κούκλες μωρά που έψαχναν φροντίδα στη μικρή «μαμά» τους που θα τα έπαιρνε από το ράφι στο σπίτι της, σύνεργα κουζίνας, όλα με κυρίαρχες τις ροζ αποχρώσεις και μικρά κοριτσάκια να περιεργάζονται τις συσκευασίες ενθουσιασμένα.


