Ο τρόπος που μιλάμε, ο τρόπος που συμπεριφερόμαστε ως γονείς, παίζει ρόλο. Μας μιλά η Ψυχολόγος, Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια, Νικολέττα Μπόγκα.
-Ένα τρόπος για να το κάνουμε αυτό είναι να κατανοήσουμε εκείνη την ώρα γιατί είναι θυμωμένο το παιδί, να χαμηλώσουμε στο ύψος του (πολύ σημαντικό να μην το βλέπουμε αφ’ υψηλού), να μιλήσουμε και να κατανοήσουμε γιατί είναι θυμωμένο. «Πολλές φορές εκείνη την ώρα αυτό που θέλουν πιο πολύ είναι μία αγκαλιά και μία ανακούφιση. Εκ των υστέρων να γίνει μια μικρή συζήτηση. Να του εξηγήσουμε το συναίσθημα που ένιωσε, τι άλλο θα μπορούσε να κάνει εκείνη τη στιγμή. Και αυτή είναι μια συζήτηση που πρέπει να επαναλαμβάνουμε συχνά και με πολλές αφορμές, γιατί τα παιδιά δυσκολεύονται πάρα πολύ να το ακολουθήσουν. Δεν είναι γιατί είναι απαραιτήτως χειριστικά. Πολλές φορές τα λέμε χειριστικά, κακομαθημένα, αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν μπορούν να ελέγξουν τα συναισθήματά τους εκείνη την ώρα. Εδώ εμείς οι ενήλικες δεν μπορούμε πολλές φορές να το κάνουμε. Και αν εμείς δεν είμαστε ψύχραιμοι, αν εμείς αρχίζουμε να φωνάζουμε και βγαίνουμε εκτός εαυτού, αυτό ταράζει ακόμα περισσότερο τα παιδιά. Φανταστείτε όταν εμείς είμαστε θυμωμένοι και έρθει κάποιος και μας φωνάξει, και η δική μας ένταση ανεβαίνει. Εκείνη την ώρα θέλουμε κάποιον να μας καλμάρει».