Σε μια σχολική τάξη, ένα παιδί σηκώνεται συνεχώς από το θρανίο του, διακόπτει τον εκπαιδευτικό, δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί. Κάποιο άλλο αποφεύγει να συμμετέχει, δυσκολεύεται στην κοινωνική αλληλεπίδραση ή μοιάζει να απομονώνεται από τους συμμαθητές του. Ένα τρίτο προσπαθεί να ακολουθήσει το μάθημα, αλλά η ανάγνωση και η γραφή απαιτούν από εκείνο πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια. Για χρόνια, παιδιά σαν κι αυτά μπορούσαν εύκολα να γίνουν ο «άτακτος», ο «δύσκολος», ο «αφηρημένος» ή ο μαθητής που «δεν παίρνει τα γράμματα».
Ακούστε το πρώτο επεισόδιο εδώ
Μήπως όμως αυτή είναι μία εύκολη αντιμετώπιση; Όλες αυτές τις προκλήσεις εντός κι εκτός τάξης, οι μαθησιακές δυσκολίες, η ΔΕΠΥ, αλλά και το φάσμα του αυτισμού, μπορεί να βρίσκονται μία από μία κακή επίδοση ή μία διαφορετική συμπεριφορά . Τι αλλάζει, λοιπόν, όταν αντί να βιαστούμε να χαρακτηρίσουμε ένα παιδί, προσπαθήσουμε πρώτα να το καταλάβουμε; Και πόσο διαφορετικό μπορεί να γίνει το σχολείο όταν ο στόχος δεν είναι όλα τα παιδιά να προσαρμοστούν στον ίδιο τρόπο μάθησης, αλλά να δοθούν σε καθένα τα εργαλεία που χρειάζεται για να προχωρήσει; Πώς εκπαιδεύουμε σε τέτοια ζητήματα τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς, αλλά και πώς ενδυναμώνουμε τους γονείς;
Από αυτά τα πολύ καθημερινά ερωτήματα ξεκινά η νέα σειρά podcast «Η Νευροδιαφορετικότητα στην Καθημερινότητα» της Life is for All, σε συνεργασία με την «Καθημερινή». Η Φαίδρα Μπούκουρα, ιδρυτικό μέλος της οργάνωσης και παρουσιάστρια της σειράς, συνομιλεί με επιστήμονες, ειδικούς αλλά και ανθρώπους που βιώνουν τη νευροδιαφορετικότητα στην καθημερινότητά τους. Από τη ΔΕΠΥ και τον αυτισμό μέχρι τις μαθησιακές δυσκολίες, το podcast επιχειρεί να δώσει απαντήσεις σε ερωτήματα που γεννιούνται μέσα στη σχολική τάξη και στο σπίτι, αλλά τελικά μας ακολουθούν πολύ πέρα από αυτά.
Γιατί ένα παιδί που σήμερα χαρακτηρίζεται «δύσκολο» μπορεί να είναι απλώς ένα παιδί που δεν έχει ακόμη βρει τον τρόπο να ακουστεί. Και, όπως λέει η Φαίδρα Μπούκουρα, μερικές φορές αρκεί να κοιτάξουμε λίγο πιο πέρα από αυτό που βλέπουμε: «Το επιθετικό παιδί της τάξης μπορεί να είναι ένα ταλαιπωρημένο από τις ματαιώσεις παιδί, που μέσα του καίγεται να γίνει αποδεκτό».
Η Life is for All δημιουργήθηκε το 2024 από μια ομάδα γυναικών που αποφάσισαν να δραστηριοποιηθούν οργανωμένα απέναντι στον αποκλεισμό που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν οι νευροδιαφορετικοί άνθρωποι σε διαφορετικές πτυχές της ζωής. «Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, η νευροδιαφορετικότητα αφορά προσωπικά όλα τα μέλη της Life is for All», εξηγεί η Φαίδρα Μπούκουρα.
Πρόεδρος και ιδρύτρια της οργάνωσης είναι η επιχειρηματίας Ναταλί Μοσχού, η οποία έχει ασχοληθεί ενεργά με τη συμπερίληψη ατόμων με νοητική αναπηρία στην αγορά εργασίας μέσω της ΚοινΣΕπ Power of a Flower. Επιστημονική υπεύθυνη είναι η Δρ Ελένη Λιβανίου, εκπαιδευτική ψυχολόγος με ειδίκευση στις μαθησιακές δυσκολίες και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Δυσλεξίας, ενώ στην ομάδα συμμετέχουν ακόμη η Τατιάνα Καραπαναγιώτη, η δικηγόρος Μαργκώ Χατζηνικολή, η επιμελήτρια τέχνης Πολύνα Κοσμαδάκη και η ίδια η Φαίδρα Μπούκουρα. «Πάνω απ’ όλα, μας οδηγεί η βαθιά πεποίθηση ότι καθένας πρέπει να προσφέρει στην κοινωνία με όποιον τρόπο μπορεί», σημειώνει.
Στην πράξη, το έργο της Life is for All απευθύνεται σε ανθρώπους που συναντούν τη νευροδιαφορετικότητα από πολύ διαφορετικές θέσεις: «Στην έφηβη με ΔΕΠΥ, στον εκπαιδευτικό που έχει στην τάξη του παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, στον γονιό ενός παιδιού που βρίσκεται στο φάσμα». Η δράση της περιλαμβάνει επιστημονικά τεκμηριωμένη αρθρογραφία και ενημερωτικούς οδηγούς, ομιλίες σε σχολεία, webinars για εταιρείες και οργανισμούς, listening sessions για γονείς και συμπεριληπτικές καλλιτεχνικές δράσεις, με στόχο η πληροφορία να μετατρέπεται σε εργαλεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην πραγματική ζωή.
Από την ίδια την επαφή με το κοινό γεννήθηκε και η ανάγκη για το podcast. «Μέσα από τα social media λαμβάνουμε καθημερινά έναν καταιγισμό ερωτήσεων που δεν μπορούν να απαντηθούν στη μικρή φόρμα των βίντεο», λέει η Φαίδρα Μπούκουρα. Παράλληλα, η ομάδα έρχεται συστηματικά σε επαφή με επιστήμονες και ειδικούς που θέλουν να μοιραστούν τη γνώση τους. «Ήταν αυτονόητο ότι θα έπρεπε να τους δώσουμε ένα βήμα. Το podcast προσφέρει ακριβώς αυτό: τον χρόνο και τον χώρο για μια συζήτηση που δεν μπορεί να χωρέσει σε λίγα δευτερόλεπτα».
Η συζήτηση γύρω από τη νευροδιαφορετικότητα, βέβαια, δεν ξεκινά σήμερα. Αυτό που αλλάζει διαρκώς είναι η γνώση μας γύρω από αυτή. «Η επιστήμη φέρνει στο φως νέα δεδομένα καθημερινά κι εμείς καλούμαστε να κάνουμε τις αναγκαίες προσαρμογές ώστε να εξαλειφθεί ο αποκλεισμός όσων έχουν διαφορετικό τρόπο να σκέφτονται και να μαθαίνουν».
Εκπαίδευση και εργασία βρίσκονται στο επίκεντρο αυτής της αλλαγής. Για τη Φαίδρα Μπούκουρα, το ζήτημα δεν αφορά μόνο την αποδοχή της διαφορετικότητας, αλλά και όλα όσα χάνει μια κοινωνία όταν δεν δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες για να αναπτυχθούν οι δυνατότητες κάθε ανθρώπου. «Έχουμε δει μέσα στα χρόνια να χάνονται μέσα στις γρίλιες του συστήματος μυαλά που, αν τους είχε δοθεί η ευκαιρία με τους κατάλληλους τρόπους, θα μπορούσαν να έχουν αναπτύξει τα ταλέντα τους και να έχουν εμπλουτίσει την ελληνική κοινωνία».
Τι θα ήθελε, λοιπόν, να γνωρίζει κάποιος που συναντά για πρώτη φορά τον όρο «νευροδιαφορετικότητα»; «Ότι δεν έχει τίποτα να φοβηθεί. Κάθε μυαλό έχει τους δικούς του ρυθμούς και τον δικό του τρόπο να λειτουργεί, χωρίς να υπάρχει “σωστό” και “λάθος”. Δεν υπάρχει μία προκρούστεια κλίνη που να ορίζει το μέτρο- ποτέ δεν υπήρχε! Για να σταθούμε στο παράδειγμα της εκπαίδευσης, γνωρίζουμε πια ότι υπάρχουν πολλαπλοί τρόποι διδασκαλίας που απαντούν στην ιδιαίτερη ανάγκη του κάθε μαθητή, φτάνει να αναγνωρίσουμε ποια είναι αυτή η ανάγκη και να εφοδιάσουμε τους εκπαιδευτικούς μας με τα αναγκαία εργαλεία».
Πηγή: Η Καθημερινή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου