Της Χριστίνας Πουλίδου στο protagon
Πριν από μερικά χρόνια, στη Δανία, ο Θόρκιλ Ζόνε και η γυναίκα του κατάλαβαν ότι ο 3χρονος γιος τους Λαρς δεν αναπτυσσόταν κατά τον ίδιο τρόπο που αναπτύχθηκαν οι άλλοι γιοι τους. Η διάγνωση ήταν πως έπασχε από αυτισμό. Το ζευγάρι άρχισε να αναζητά τρόπους για να προσφέρει στο παιδί του μια «καλή ζωή» - «αν μπορούσε να βρει μια καλή δουλειά, τον σεβόντουσαν για την προσωπικότητά του κι εκτιμούσαν τις δεξιότητές του, τότε ναι, θα μπορούσε να έχει μια καλή ζωή», ήταν η αφετηρία της σκέψης τους. «Όμως, σταδιακά διαπιστώναμε ότι δεν υπήρχαν πολλές πιθανότητες να βρει ο γιος μας μια καλή δουλειά, αφού το μοντέλο εργασίας ευνοεί τους ανθρώπους που έχουν πολύ καλές κοινωνικές δεξιότητες και την ικανότητα της αυτο-οργάνωσης», παρατήρησαν.
