«Τι γνωρίζετε για τη μάχη του Μαραθώνα; Ο μαθητής που απαντά “τίποτα” έχει απαντήσει ορθά και θα έπρεπε να βαθμολογείται με άριστα! Κι όμως, αυτό το είδος της ερώτησης τίθεται πολύ συχνά σε εξετάσεις. Γιατί; Η διατύπωσή της είναι νομικά κατοχυρωμένη για να υποχρεώνει το μαθητή να παπαγαλίζει το βιβλίο. Συνεπώς είναι και τελείως άχρηστη» λέει ο Τεύκρος Μιχαηλίδης, σε μία αποστροφή της κουβέντας μας. Για όσους τον γνωρίζουν, η αφοσίωσή του στο σχολείο και η σχέση του με τους μαθητές του είναι στοιχεία μοναδικά. «Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς την τάξη για δύο χρόνια, σκέφτηκα λίγο πριν από την υποβολή της αίτησης για ένα δεύτερο διδακτορικό, κάτι που θα μου εξασφάλιζε και δίχρονη άδεια. Και γι’ αυτό δεν την υπέβαλα» θυμάται και μου φέρνει στη μνήμη τους πολλούς πρώην και νυν μαθητές του, οι οποίοι δηλώνουν ενθουσιωδώς την αγάπη τους για τον δάσκαλό τους. «Ας είναι καλά τα παιδιά, ωστόσο κάποιο ελάττωμα θα έχω και εγώ» λέει, χαμογελά απλόχερα, και προσθέτει: «Από τις Λέσχες Ανάγνωσης Μαθηματικής Λογοτεχνίας της ομάδας Θαλής+Φίλοι αλλά και από τα τόσα χρόνια στην εκπαίδευση, ξέρω ότι υπάρχει σε ένα μέρος του εκπαιδευτικού κόσμου αυτό που λέμε πάθος. Υπάρχουν μερακλήδες δάσκαλοι που αφιερώνουν ένα μεγάλο μέρος από τον προσωπικό τους χρόνο για να οργανώσουν πρόσθετες πολιτιστικές δραστηριότητες ή να ασκήσουν εξατομικευμένη συμβουλευτική. Αυτό είναι που μετρά. Αλλά φυσικά γι’ αυτούς τους δασκάλους κανείς δεν μιλά».