«Μέσα σε αυτή τη βάρκα είμαι μοναχή και έχω συντροφιά μου κάτασπρο πουλί». Τους παραπάνω στίχους του Μάνου Χατζιδάκι ακούω από τις μελωδικές φωνές τριάντα παιδιών. «Ντρέπομαι να τραγουδώ μόνη, αλλά καθώς είμαστε όλοι μαζί, νιώθω άνετα», εκμυστηρεύεται η Νεφέλη, μία εκ των 30 «Μικρών Μουσικών», του προγράμματος που σχεδίασε πριν από τρία χρόνια το Ωδείο Αθηνών και το Κοινωφελές Ιδρυμα Ιωάννης Σ. Λάτσης που ανανεώνει τη χρηματοδότηση. Το κοινό χαρακτηριστικό, ωστόσο, των παιδιών δεν είναι επ’ ουδενί η συστολή, αλλά η αγάπη για τη μουσική και η προσήλωση στον στόχο. Κάποιες πάλι φορές αχνοφαίνεται η περηφάνια τους για όσα έχουν ήδη καταφέρει. «Μελετώ μισή ώρα, μετά κάνω διάλειμμα και συνεχίζω για άλλη μισή», αποκαλύπτει η Νάνσυ, που έχει κερδίσει δύο συναπτά έτη βραβείο στην κιθάρα. «Οσοι παίζουμε άρπα, πρέπει να προσέχουμε μην τραυματιστούν τα δάκτυλά μας», εξηγεί η Ισμήνη, που παραδέχεται ότι διάλεξε το μουσικό όργανο «λιγάκι τυχαία». Ο Χένρυ επέλεξε ντραμς, ο Ιάσονας τσέλο και η Ελένη τρομπόνι, «επηρεασμένη από την ταινία για τη ζωή του Γκλεν Μίλερ».