Γιατί τα μωρά δεν πρέπει να παραλείπουν τη φάση του μπουσουλήματος

Το μπουσούλημα μοιάζει με μια ιεροτελεστία μετάβασης για βρέφη. Είναι χαριτωμένο, είναι συναρπαστικό και, ας είμαστε ειλικρινείς, αυτό το ορόσημο κινητικότητας των μικρών μας συνήθως ακολουθείται από μια σειρά τηλεφωνημάτων σε αγαπημένα πρόσωπα και ανακοινώσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Είναι ένα βήμα που υποθέτουμε ότι θα κάνει κάθε παιδί. Αλλά ο αυξανόμενος αριθμός παιδιών που παραλείπουν αυτό το βήμα, έχει πυροδοτήσει τη συζήτηση για το κατά πόσο αυτό το ορόσημο είναι απαραίτητο για την ανάπτυξή τους.

Ανωριμότητα ή ΔΕΠΥ: Προσέξτε τα μικρότερα παιδιά της τάξης

Η ΔΕΠ-Υ, η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής ή/και Υπερκινητικότητα, ανήκει στην οικογένεια των παρεξηγημένων διαγνώσεων γιατί η συμπτωματολογία της μπορεί εύκολα να αποδοθεί σε λάθος αίτια.

Κάθε γονιός γνωρίζει ότι τα παιδιά αναπτύσσονται με πολύ διαφορετικούς ρυθμούς. Ωστόσο, νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό European Child & Adolescent Psychiatry, δείχνει ότι ο μήνας γέννησης ενός παιδιού μπορεί να στρέψει τις πιθανότητες εναντίον του όταν πρόκειται για μια από τις πιο κοινές νευρολογικές διαγνώσεις: τη Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής ή/και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ).

Οταν τα μωρά γρυλίζουν… εξασκούν την ομιλία τους

Βγάζουν χαριτωμένες φωνούλες και κραυγές, κάνουν σαν να γρυλίζουν, επαναλαμβάνουν ακατάληπτες «λέξεις» όπως το γνωστό «αγκου» και… μπαμπαλίζουν. Οι ήχοι που βγάζουν τα μωρά κατά το πρώτο έτος της ζωής τους ηχούν στα αυτιά των ενηλίκων ως χαριτωμένες ασυναρτησίες. Είναι όμως;