Αβέβαιο παραμένει το μέλλον κρίσιμων δημοτικών κοινωνικών δομών, οι οποίες έτσι κι αλλιώς συρρικνώνονται λόγω υποχρηματοδότησης και έλλειψης προσωπικού.
Υπηρεσίες όπως τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ), που αποτελούν καίριο στήριγμα για τις οικογένειες, λειτουργούν τα τελευταία χρόνια με διαδοχικές παρατάσεις ζωής. Ωστόσο, από το 2027 οπότε σταδιακά θα κλείσουν οι στρόφιγγες της χρηματοδότησης από την Ευρώπη, μέχρι την πλήρη εξάρτησή τους από εθνικούς πόρους, είναι προς το παρόν άγνωστο πώς θα συνεχιστεί η λειτουργία τους, με τους δημάρχους να αγωνιούν για τη βιωσιμότητά τους.
Το θέμα συζητήθηκε εκτενώς στο συνέδριο της ΚΕΔΕ που πραγματοποιήθηκε προ ημερών στην Καλαμάτα, με την πρόεδρο της Επιτροπής Κοινωνικής Πολιτικής και Κοινωνικής Οικονομίας, δήμαρχο Λαγκαδά, Νίκη Ανδρεάδου, να παρουσιάζει στοιχεία για την υφιστάμενη κατάσταση και να καταθέτει προτάσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος, που αφορά εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά, οικογένειες και ηλικιωμένους, τονίζοντας ότι «όλες οι λύσεις απαντούν στο ίδιο ερώτημα: πώς η φροντίδα θα πάψει να ζει με προθεσμία».
Η κ. Ανδρεάδου επισήμανε ότι συχνά η κοινωνική πολιτική αντιμετωπίζεται ως κάτι αξιέπαινο, αλλά δευτερεύον μπροστά στα έργα, στους δρόμους, στο νερό. «Ο παιδικός σταθμός σε ένα χωριό είναι υποδομή, όπως το δίκτυο ύδρευσης. Αν κλείσει, η νέα οικογένεια δύσκολα μένει. Κι όταν φύγει η νέα οικογένεια, κανένα έργο δεν φέρνει πίσω το χωριό. Το ΚΗΦΗ είναι υποδομή. Κρατά τον ηλικιωμένο στο σπίτι του και τα παιδιά του στη δουλειά τους. Η κοινωνική υπηρεσία του δήμου είναι υποδομή. Είναι η πόρτα που χτυπά ο άνθρωπος όταν έχουν κλείσει όλες οι άλλες. Ό,τι λείπει σήμερα από μια κοινωνική δομή, θα το πληρώσουμε αύριο πολλαπλάσιο. Σε αποκλεισμό, σε μοναξιά, σε ανθρώπους που θα φτάσουν στην πόρτα μας πολύ αργά», τόνισε.
Η ίδια επισήμανε πως το ζητούμενο δεν είναι απλώς να διατηρηθούν οι δομές, αλλά να διασφαλιστεί ότι οι υπηρεσίες που χρειάζονται οι άνθρωποι θα μπορούν να λειτουργούν σταθερά, με κατάλληλο προσωπικό, επαρκείς πόρους και πραγματική δυνατότητα ανταπόκρισης στις ανάγκες τους. «Η κοινωνική πολιτική δεν μπορεί να ζει από παράταση σε παράταση. Ούτε ο εργαζόμενος που δεν ξέρει αν θα είναι στη θέση του τον Ιανουάριο. Ούτε η μητέρα που δεν ξέρει αν θα ανοίξει ο σταθμός. Ούτε ο δήμαρχος που δεν μπορεί να σχεδιάσει πέρα από την επόμενη προθεσμία», υπογράμμισε.
Ένας στους τέσσερις δήμους χωρίς ΚΔΑΠ
Σε ό,τι αφορά τα ΚΔΑΠ, η πρόεδρος της επιτροπής αναφέρθηκε στα πρώτα στοιχεία της μελέτης που ανέθεσε η ΚΕΔΕ στην ΕΕΤΑΑ, τον επιστημονικό και τεχνικό σύμβουλο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Όπως είπε, υπάρχουν δήμοι, κυρίως μεγάλοι, όπου συνυπάρχουν δημοτικά και ιδιωτικά ΚΔΑΠ, υπάρχουν δήμοι μόνο με ιδιωτικά, άλλοι, κυρίως μικροί και απομακρυσμένοι, που έχουν μόνο δημοτικά, γιατί ο ιδιώτης δεν πηγαίνει, και συνολικά 88, δηλαδή ένας στους τέσσερις, χωρίς κανένα ΚΔΑΠ.
«Εκεί, όπου υπάρχει ανάγκη, η υπηρεσία πρέπει να φτάσει. Ο ιδιώτης ανοίγει δομή εκεί όπου βγαίνει ο λογαριασμός. Θεμιτό. Ο δήμος δεν έχει αυτή την επιλογή. Οφείλει να είναι εκεί και όταν τα παιδιά είναι 20 και όταν είναι 5. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα παιδιά χωρίς voucher, φιλοξενούνται σε δημοτικά ΚΔΑΠ. Επιτελούμε με άλλα λόγια και ένα κοινωνικό καθήκον, όπως οφείλουμε να κάνουμε. Αυτό όμως έχει κόστος. Κατά μέσο όρο, από τα δέκα ευρώ που κοστίζει ένα παιδί στο δημοτικό ΚΔΑΠ, το voucher καλύπτει λιγότερα από τέσσερα. Τα έξι τα βάζει ο δήμος. Το voucher στηρίζει τη συμμετοχή του παιδιού, δεν μπορεί όμως, από μόνο του, να σχεδιάσει το δίκτυο», σημείωσε.
Σύμφωνα με την κ. Ανδρεάδου, η λύση είναι χρηματοδότηση της λειτουργίας των αναγκαίων δημοτικών δομών, συμπληρωματικά προς το voucher, εκεί όπου η οικογένεια δεν έχει άλλη επιλογή με σαφή κριτήρια τη γεωγραφία, την πραγματική ζήτηση, το κόστος και την κοινωνική ανάγκη, αλλά και με πολυετή προγραμματισμό, που σήμερα δεν είναι εφικτός, καθώς σχεδόν εννέα στους δέκα εργαζόμενους έχουν συμβάσεις ορισμένου χρόνου.
Στις προτάσεις της ΚΕΔΕ περιλαμβάνεται η διεύρυνσή τους και στης ηλικίες 12-15, αλλά και η ουσιαστική αναβάθμισή τους σε ΚΔΑΠ STEAM, που να παρέχουν υποστήριξη σε τομείς όπως η επιστήμη, η τεχνολογία, η μηχανική, οι τέχνες και τα μαθηματικά, ώστε να μην περιορίζεται ο ρόλος τους σε μία απλή υπηρεσία φύλαξης.
«Οι παιδικοί σταθμοί, τα ΚΔΑΠ και τα ΚΔΑΠ-ΜεΑ κρατούν όρθια την καθημερινότητα χιλιάδων οικογενειών. Η πολυετής χρηματοδότηση μέχρι το 2027 ήταν σωστή επιλογή. Τώρα χρειάζεται το επόμενο βήμα. Συνέχιση με εθνικούς πόρους και πλήρη κάλυψη του προσωπικού. Η χρηματοδότηση πρέπει να λογαριάζει την υποχρέωσή μας να καλύπτουμε την περιοχή, και όχι μόνο τον αριθμό των vouchers», τόνισε.
Οι προτάσεις για τις ευάλωτες ομάδες
Στην τοποθέτησή της η κ. Ανδρεάδου επισήμανε ότι υπάρχουν ακόμη δήμοι που δεν έχουν πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» ή Κέντρο Ημερήσιας Φροντίδας Ηλικιωμένων. Όπως είπε, σε χωριά που γερνούν και που τα εγκαταλείπουν οι νέοι, αυτά τα προγράμματα είναι χέρι βοήθειας και δεν είναι δίκαιο η ηλικιωμένη στο ένα χωριό να έχει φροντίδα και στο διπλανό να μην έχει, επειδή ο δήμος της έμεινε κάποτε έξω από μια προκήρυξη. Για την εξυπηρέτηση των ανθρώπων αυτών ζητείται προκήρυξη θέσεων για το «Βοήθεια στο Σπίτι» και περιοδική επαναπροκήρυξη για τα ΚΗΦΗ.
Ειδική αναφορά έκανε στο πρόγραμμα «Προσωπικός Βοηθός», που αφορά την αυτονομία, την καθημερινότητα και την αξιοπρεπή διαβίωση χιλιάδων ανθρώπων με αναπηρία, το οποίο, όπως είπε, χρειάζεται ουσιαστική βελτίωση.
«Σήμερα, η δυνατότητα επιλογής συζύγου ή συγγενικού προσώπου ως προσωπικού βοηθού προβλέπεται κατ’ εξαίρεση για δήμους με πληθυσμό έως 5.000 κατοίκους. Όμως, η πραγματικότητα της ελληνικής περιφέρειας είναι πολύ πιο σύνθετη. Υπάρχουν μεγάλοι σε έκταση δήμοι, με πληθυσμό πολύ πάνω από αυτό το όριο, που περιλαμβάνουν δεκάδες μικρά χωριά και απομακρυσμένες κοινότητες. Εκεί, πολλές φορές, η εξεύρεση προσωπικού βοηθού εκτός οικογενειακού περιβάλλοντος είναι πρακτικά αδύνατη. Γι' αυτό προτείνουμε η εξαίρεση να επεκταθεί και στις δημοτικές ενότητες και κοινότητες έως 5.000 κατοίκους, ανεξάρτητα από τον συνολικό πληθυσμό του δήμου», ανέφερε.
Η επιτροπή προτείνει επίσης να λάβει προσυνταξιοδοτικό χαρακτήρα το πρόγραμμα απασχόλησης για ανθρώπους άνω των 55 ετών και να ανοίξουν τουλάχιστον 10.000 νέες θέσεις αποκλειστικά για τους δήμους, με έναρξη μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2027.
Κεντρικό αίτημα, εξάλλου, είναι να γίνουν περισσότερες προσλήψεις κοινωνικών λειτουργών στους δήμους, αλλά και σε κάθε Πρωτοδικείο, όπως προβλέπει ο νόμος, καθώς οι δημοτικές κοινωνικές υπηρεσίες είναι υποστελεχωμένες και φορτωμένες με εισαγγελικές παραγγελίες.
Πηγή: voria.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου