Πίσω από την απροθυμία ενός έφηβου να διαβάσει, την ανάγκη του να απομονωθεί στο δωμάτιό του ή την έλλειψη κινήτρου, μπορεί να κρύβεται κάτι περισσότερο από αυτό που οι περισσότεροι γονείς σπεύδουν να χαρακτηρίσουν ως τεμπελιά. Σχεδόν έναν μήνα μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς, θα έλεγε κανείς ότι οι έφηβοι μαθητές πρέπει να έχουν βρει πλέον τους ρυθμούς τους, όμως η προσαρμογή δεν είναι το ίδιο εύκολη για όλους και η συσσωρευμένη κόπωση μπορεί να εμφανιστεί σταδιακά. Το ζητούμενο για τους γονείς δεν είναι μόνο να ενθαρρύνουν τα παιδιά τους να προσπαθήσουν περισσότερο, αλλά να αναγνωρίσουν πότε η προσπάθεια αυτή έχει αρχίσει να ξεπερνά τις αντοχές τους.
Όταν η σχολική επιτυχία γίνεται υποχρέωση
Για πολλούς έφηβους, το σχολείο δεν αποτελεί απλώς έναν χώρο μάθησης, αλλά ένα καθημερινό πεδίο αξιολόγησης. Βαθμοί, διαγωνίσματα, εξετάσεις, δημιουργούν την αίσθηση ότι κάθε επίδοση καθορίζει την αξία τους. Ακόμη κι όταν οι γονείς δεν ασκούν άμεσα πίεση, τα παιδιά μπορεί να έχουν εσωτερικεύσει την ανάγκη να είναι πάντα επιμελή και επιτυχημένα. Ο φόβος της αποτυχίας, η σύγκριση με τους συμμαθητές τους και η αγωνία να μην απογοητεύσουν τους άλλους πολλές φορές μετατρέπουν το διάβασμα σε πηγή μόνιμου άγχους. Όταν λοιπόν ένα παιδί δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί ή αναβάλλει τις υποχρεώσεις του, αξίζει να αναρωτηθούμε αν δεν προσπαθεί αρκετά ή αν έχει ήδη εξαντληθεί από την προσπάθεια.
Η ξεκούραση δεν είναι πολυτέλεια
Σχολείο το πρωί, φροντιστήριο το μεσημέρι, ξένες γλώσσες, εξωσχολικές δραστηριότητες και, στο τέλος της ημέρας, διάβασμα για την επόμενη. Η καθημερινότητα των εφήβων μοιάζει με έναν αγώνα δρόμου! Όταν το καθημερινό τους πρόγραμμα είναι υπερφορτωμένο, ακόμη και όσα αγαπούν μπορεί από τη μια στιγμή στην άλλη να μετατραπούν σε υποχρεώσεις. Η έλλειψη ελεύθερου χρόνου περιορίζει τη δυνατότητά τους να χαλαρώσουν, να κοινωνικοποιηθούν αυθόρμητα ή απλώς να μην κάνουν τίποτα. Είναι σημαντικό να επανεξετάσετε μαζί με το έφηβο παιδί σας το εβδομαδιαίο του πρόγραμμα. Ρωτήστε το ποιες δραστηριότητες το ευχαριστούν πραγματικά και ποιες το κουράζουν. Μια πιο ισορροπημένη ρουτίνα μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο ωφέλιμη από μια ημέρα γεμάτη υποχρεώσεις.
Με το βλέμμα στο αύριο και το... άγχος στο σήμερα
Πολύ πριν ολοκληρώσουν το σχολείο, πολλοί μαθητές αισθάνονται ότι πρέπει ήδη να γνωρίζουν τη σχολή στην οποία θέλουν να περάσουν και το επάγγελμα που πρόκειται να ακολουθήσουν. Η επιλογή κατεύθυνσης, οι εξετάσεις και οι συζητήσεις για τις σπουδές συχνά μετατρέπουν το μέλλον σε μια διαρκή πηγή αγωνίας. Το παιδί μπορεί να φοβάται ότι μια λανθασμένη απόφαση θα καθορίσει ολόκληρη τη ζωή του ή ότι θα απογοητεύσει τους γονείς του, ιδιαίτερα όταν αντιλαμβάνεται πως έχουν μεγάλες προσδοκίες από εκείνο.
Σε μια ηλικία που ακόμη ανακαλύπτει τα ενδιαφέροντα, τις δυνατότητες και την προσωπικότητά του, η αγωνία να έχει ένα ξεκάθαρο πλάνο μπορεί να αποδειχθεί εξαντλητική. Βοηθήστε το να καταλάβει ότι δεν χρειάζεται να γνωρίζει όλες τις απαντήσεις από τώρα και ενθαρρύνετέ το να εξερευνήσει τις διαφορετικές επιλογές που έχει στη διάθεσή του και να αντιμετωπίσει το μέλλον ως μια πορεία ανακάλυψης.
Το «ανήκω» γίνεται αυτοσκοπός
Η εφηβεία είναι η περίοδος κατά την οποία η αποδοχή από την παρέα αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Οι έφηβοι θέλουν να αισθάνονται ότι ανήκουν κάπου, ότι γίνονται αποδεκτοί και ότι δεν διαφέρουν από τους συνομηλίκους τους. Σήμερα, αυτή η ανάγκη ενισχύεται από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου η καθημερινότητα των άλλων συχνά παρουσιάζεται μέσα από ένα φίλτρο επιτυχίας και δημοφιλίας.
Η σύγκριση δεν περιορίζεται στις επιδόσεις αλλά επεκτείνεται στην εξωτερική εμφάνιση, στα ρούχα και στον τρόπο ζωής. Η προσπάθεια να ανταποκριθούν σε αυτά τα πρότυπα μπορεί να γίνει εξαντλητική, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από τον φόβο της απόρριψης. Αν το παιδί σας δείχνει δυσαρεστημένο με τον εαυτό του, βοηθήστε το να καταλάβει ότι δεν χρειάζεται να μοιάσει στους άλλους για να αξίζει την αποδοχή.
Πριν λοιπόν χαρακτηρίσετε τον έφηβό σας τεμπέλη ή αδιάφορο, προσπαθήστε να δείτε την καθημερινότητά του από τη δική του σκοπιά. Μιλήστε μαζί του, παρατηρήστε αλλαγές στη διάθεση ή στη συμπεριφορά του και μην αντιμετωπίζετε κάθε δυσκολία ως έλλειψη προσπάθειας. Τα παιδιά χρειάζονται όρια και καθοδήγηση, αλλά χρειάζονται επίσης χρόνο, κατανόηση και την ασφάλεια ότι δεν είναι υποχρεωμένα να αποδίδουν διαρκώς στο μέγιστο.
Πηγή: Το Βήμα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου