Θέλουμε να δούμε: "Δυστυχώς βρίζω"

Διαγνωσμένος με σύνδρομο Τουρέτ, μια νευρολογική διαταραχή η οποία κάνει το σώμα να φέρεται ανεξέλεγκτα, ο Τζον Ντέιβιντσον μεγαλώνει σε μια Βρετανία της δεκαετίας του ’80 που αδυνατεί να τον κατανοήσει. Αντιμέτωπος με παρεξηγήσεις, κοινωνικά στερεότυπα και προσωπικούς αγώνες, παλεύει να βρει τη φωνή και την ταυτότητά του.

Ο Χρήστος Μήτσης γράφει σχετικά στο Αθηνόραμα:

Αν και το σύνδρομο Τουρέτ διαγνώστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, έπρεπε να φτάσουμε ως τον 21ο για να γίνει ευρέως γνωστό και να αναπτυχθούν μέθοδοι αναγνώρισης και διαχείρισής του σε ευρύτερο κοινωνικό επίπεδο. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, όμως, όλα ήταν διαφορετικά, όταν και ο νεαρός Βρετανός Τζον Ντέιβινσον αναπτύσσει ξαφνικά, όταν αγχώνεται, μια ανεξέλεγκτη συμπεριφορά. Δεν μπορεί να συγκρατήσει τα κινητικά και φωνητικά τικ του, ενώ βρίζει ανεξέλεγκτα. Κάτι που θα του δημιουργήσει πρόβλημα στο σχολείο, τις παρέες και την οικογένειά του, καθώς οι πάντες έχουν άγνοια της πάθησής του.

Ο αφηγηματικά συνεπής σεναριογράφος και σκηνοθέτης Κερκ Τζόουνς ("Οι Λοττο...φάγοι", "Είναι Όλοι τους Καλά") ξεκινάει από μια αληθινή ιστορία με διδακτικά μηνύματα και τη μεταφέρει στην οθόνη με κατανόηση, χιούμορ και feelgood απλότητα βρετανικής κοπής. Υποστηρίζει μεν μια ενημερωτική ατζέντα, αλλά καταφέρνει να τη νοστιμίσει με μικρές, εύστοχες σεναριακές ιδέες, αποσπώντας πέντε υποψηφιότητες για βραβεία BAFTA, με τον εξαιρετικό Ρόμπερτ Αραμάγιο (ο Έλροντ του τηλεοπτικού "Άρχοντα των δαχτυλιδιών") να κερδίζει αυτό της αντρικής ερμηνείας.

I swear (2025)
Σενάριο/ Σκηνοθεσία:Kirk Jones
Ηθοποιοί:Robert Aramayo, Peter Mullan, Maxine Peake, Shirley Henderson, Paul Donnelly

Διάρκεια ταινίας 120'