Η εκπαίδευση τουαλέτας είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στην προσχολική ηλικία τόσο για τα παιδιά όσο και για τους γονείς. Κάθε ατύχημα, κάθε μικρή επιτυχία μοιάζει με ένα ασταμάτητο σκαμπανέβασμα: προχωράμε ένα βήμα μπροστά, κάνουμε δυο πίσω, και μετά ξαναπροχωράμε. Και σε όλο αυτό το ταξίδι, οι λέξεις που χρησιμοποιούμε μπορούν να κάνουν τη διαφορά ανάμεσα σε εμπιστοσύνη και άγχος.
Ας δούμε λοιπόν ποιες φράσεις καλό είναι να αποφύγουμε και πώς μπορούμε να μιλήσουμε στα παιδιά μας με τρόπο που ενθαρρύνει και στηρίζει τη μάθηση.
1. «Δεν πειράζει». Είναι δελεαστικό να λέμε «δεν πειράζει» μετά από ένα ατύχημα. αλλά σκεφτείτε το: είναι όντως εντάξει; τα ατυχήματα είναι κομμάτι της μάθησης, και η διαδικασία δεν είναι γραμμική. όπως κι εμείς μαθαίνουμε μέσα από λάθη και πτώσεις, έτσι και τα παιδιά αποκτούν νέες δεξιότητες μέσα από δοκιμές και μικρές αποτυχίες.
Αντί να «σβήνετε» το γεγονός, περιγράψτε απλώς τι συμβαίνει χωρίς κριτική: «Βλέπω τσίσα στο πάτωμα. Δεν πάνε εδώ. Τα τσίσα και τα κακά πάνε στο γιογιό. πάμε να δοκιμάσουμε ξανά!». Με αυτόν τον τρόπο, το παιδί κατανοεί τη διαδικασία χωρίς να νιώθει ντροπή ή άγχος.
2. «Μην ανησυχείς, θα το καθαρίσω εγώ». Η συμμετοχή του παιδιού στο καθάρισμα είναι σημαντική. Δεν πρόκειται για τιμωρία, αλλά για μάθηση αιτίας-αποτελέσματος. Όταν συμμετέχει, κατανοεί ότι οι πράξεις του έχουν συνέπειες και μαθαίνει υπευθυνότητα.
Μπορείτε να πείτε: «Θα φέρω τις πετσέτες και θα καθαρίσουμε μαζί.»
Κάθε ατύχημα είναι διαφορετικό, αλλά η συμμετοχή του παιδιού στο καθάρισμα είναι βασική.
3. «Θέλεις να πας τουαλέτα;» ή «Χρειάζεσαι τουαλέτα;» Στην αρχή της εκπαίδευσης, τα παιδιά δεν αναγνωρίζουν πάντα πότε πρέπει να πάνε. Αν τα ρωτήσετε, συχνά θα πουν «Όχι», όχι γιατί δεν χρειάζονται, αλλά επειδή κάτι πιο ενδιαφέρον τα αποσπά, όπως ένα παιχνίδι, ένα σνακ.
Ο ρόλος σας είναι να καθοδηγήσετε τη ρουτίνα: «Ήρθε η ώρα για τουαλέτα.» «Πρώτα πάμε τουαλέτα και μετά συνεχίζουμε το παιχνίδι.»
Αν πει «Δεν θέλω», μπορείτε να απαντήσετε: «Το καταλαβαίνω, αλλά ας καθίσουμε λίγο. Ευχαριστώ που προσπάθησες!»
Μερικά δευτερόλεπτα είναι αρκετά για να ενθαρρυνθεί η προσπάθεια χωρίς πίεση.
4. «Πες μου όταν θες τουαλέτα» Μην περιμένετε από το παιδί να σας ειδοποιήσει μόνο του, ειδικά αν βλέπετε συχνά ατυχήματα. Τα μικρά παιδιά χρειάζονται καθοδήγηση και πρόγραμμα. Είναι δικό σας καθήκον να επαναφέρετε μια σταθερή ρουτίνα – με ηρεμία, χωρίς πίεση.
Πηγή: vwoman
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου