Το παιδί αρνείται να φάει μπρόκολο, αφήνει τα καρότα στην άκρη και διαμαρτύρεται μόλις δει κάτι πράσινο στο πιάτο του; Υπάρχουν τρόποι να το βοηθήσουμε να εξοικειωθεί με τα λαχανικά, χωρίς πίεση, απειλές ή ανταμοιβές.
Για πολλούς γονείς, η προσπάθεια να πείσουν το παιδί να φάει λαχανικά μοιάζει με καθημερινή διαπραγμάτευση. «Μόνο μια μπουκιά», «φάε πρώτα τη σαλάτα σου» ή «αν τελειώσεις το μπρόκολο, θα φας γλυκό» είναι φράσεις που ακούγονται συχνά γύρω από το οικογενειακό τραπέζι. Ωστόσο, η επιμονή δεν φέρνει πάντα το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αντίθετα, όταν το φαγητό γίνεται αφορμή για συγκρούσεις, το παιδί μπορεί να αναπτύξει ακόμη μεγαλύτερη αντίσταση απέναντι σε γεύσεις που ήδη δεν του αρέσουν.
Πώς μπορούμε, λοιπόν, να το βοηθήσουμε να ανακαλύψει τα λαχανικά με τον δικό του ρυθμό;
Παιδί και λαχανικά: 6 τρόποι να αλλάξουμε τα δεδομένα
1. Δεν εγκαταλείπουμε μετά την πρώτη άρνηση
Το γεγονός ότι το παιδί δοκίμασε μια φορά το κολοκυθάκι και δεν του άρεσε δεν σημαίνει ότι θα το απορρίπτει για πάντα.
Τα παιδιά συχνά χρειάζονται επανειλημμένη επαφή με μια καινούργια τροφή μέχρι να την αποδεχτούν. Γι’ αυτό συνεχίζουμε να προσφέρουμε μικρές ποσότητες, χωρίς να απαιτούμε να τις καταναλώσουν.
2. Αφήνουμε το παιδί να εξερευνήσει
Η εξοικείωση με ένα λαχανικό δεν ξεκινά απαραίτητα από την πρώτη μπουκιά. Το παιδί μπορεί αρχικά να το παρατηρήσει, να το αγγίξει, να το μυρίσει ή να το χρησιμοποιήσει σε μια δραστηριότητα μαγειρικής.
Όταν η γνωριμία με τις τροφές γίνεται χωρίς πίεση, το παιδί έχει περισσότερες ευκαιρίες να ξεπεράσει τη διστακτικότητά του.
3. Δίνουμε το καλό παράδειγμα
Τα παιδιά μαθαίνουν πολλά παρατηρώντας τους γονείς τους. Όταν μας βλέπουν να καταναλώνουμε και να απολαμβάνουμε διαφορετικά λαχανικά, εξοικειώνονται περισσότερο με την παρουσία τους στο καθημερινό τραπέζι.
Δεν χρειάζονται υπερβολές ή συνεχείς παραινέσεις. Αρκεί τα λαχανικά να αποτελούν φυσικό μέρος των οικογενειακών γευμάτων.
4. Δοκιμάζουμε διαφορετικούς τρόπους μαγειρέματος
Ένα λαχανικό που δεν αρέσει στο παιδί βραστό μπορεί να γίνει πιο αποδεκτό ψητό, σε σούπα ή συνδυασμένο με κάποια αγαπημένη του τροφή.
Η υφή, η θερμοκρασία και ο τρόπος παρουσίασης επηρεάζουν σημαντικά τη γευστική εμπειρία. Γι’ αυτό αξίζει να πειραματιζόμαστε, χωρίς να θεωρούμε ότι μια αρχική άρνηση είναι οριστική.
5. Το βάζουμε στη διαδικασία
Από την επιλογή των λαχανικών στο μανάβικο μέχρι το πλύσιμο και την προετοιμασία τους, η συμμετοχή του παιδιού μπορεί να ενισχύσει το ενδιαφέρον του.
Ανάλογα με την ηλικία του, μπορούμε να του ζητήσουμε να επιλέξει ανάμεσα σε δύο λαχανικά ή να μας βοηθήσει να ετοιμάσουμε μια σαλάτα.
Η συμμετοχή δεν εγγυάται ότι θα δοκιμάσει όσα ετοιμάσαμε, αλλά δημιουργεί μια πιο θετική σχέση με το φαγητό.
6. Σταματάμε τις διαπραγματεύσεις
Οι ανταμοιβές, οι απειλές και η πίεση μπορεί να κάνουν το γεύμα δυσάρεστο για όλους.
Αντί να απαιτούμε από το παιδί να τελειώσει τα λαχανικά του, μπορούμε να του προσφέρουμε μια ισορροπημένη ποικιλία τροφών και να του επιτρέπουμε να αποφασίζει αν και πόσο θα φάει από όσα του προσφέρονται.
Έτσι, το οικογενειακό τραπέζι γίνεται χώρος επικοινωνίας και όχι πεδίο αντιπαράθεσης.
Η υπομονή είναι το σημαντικότερο συστατικό
Η αποδοχή νέων τροφών δεν συμβαίνει από τη μια μέρα στην άλλη. Κάθε παιδί έχει διαφορετικές προτιμήσεις, ευαισθησίες και ρυθμούς εξοικείωσης.
Αντί να επικεντρωνόμαστε αποκλειστικά στο πόσα λαχανικά έφαγε σήμερα, μπορούμε να αναγνωρίζουμε και τα μικρότερα βήματα: ότι δέχτηκε ένα καινούργιο λαχανικό στο πιάτο του, το άγγιξε ή αποφάσισε να το δοκιμάσει.
Και αν χρειαστούν πολλές προσπάθειες μέχρι να το απολαύσει, δεν πειράζει. Στόχος δεν είναι να κερδίσουμε μια μάχη στο τραπέζι, αλλά να βοηθήσουμε το παιδί να χτίσει σταδιακά μια υγιή σχέση με το φαγητό.
Φαιη Βακρινου
Πηγή: imommy
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου