Υπάρχουν παιδιά που μόλις δουν ένα πάρκο θέλουν να τρέξουν στο γρασίδι, να μαζέψουν φύλλα, να παρατηρήσουν τα μυρμήγκια και να ανακαλύψουν κάθε μικρή γωνιά του. Άλλα προτιμούν να μένουν στο σπίτι και να παίζουν με τα παιχνίδια τους. Άραγε, από πού προέρχεται αυτή η διαφορετική σχέση με τη φύση;
Μια νέα επιστημονική έρευνα από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης, δημοσιευμένη στο επιστημονικό περιοδικό PLOS Biology, έρχεται να δώσει μια ενδιαφέρουσα απάντηση, η αγάπη μας για το φυσικό περιβάλλον μπορεί να έχει και γενετική βάση. Με άλλα λόγια, φαίνεται πως οι γονείς δεν μεταδίδουν στα παιδιά τους μόνο συνήθειες και αξίες, αλλά ενδέχεται να τους κληροδοτούν και μια έμφυτη τάση να αναζητούν τη φύση.
Τι έδειξε η επιστημονική μελέτη για τη φύση;
Οι ερευνητές μελέτησαν 1.153 ζευγάρια διδύμων, εξετάζοντας πόσο οικεία αισθάνονται με τη φύση, πόσο επιθυμούν να περνούν χρόνο σε αυτήν και πόσο συχνά επισκέπτονται χώρους πρασίνου, όπως πάρκα και κήπους.
Η σύγκριση ανάμεσα σε μονοζυγωτικούς και διζυγωτικούς διδύμους έδωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον στα αποτελέσματα. Οι μονοζυγωτικοί δίδυμοι, που μοιράζονται σχεδόν το 100% του γενετικού τους υλικού, παρουσίαζαν μεγαλύτερη ομοιότητα στη σχέση τους με τη φύση σε σύγκριση με τους διζυγωτικούς διδύμους. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι γενετικοί παράγοντες εξηγούσαν περίπου το 46% της τάσης των ανθρώπων να αισθάνονται κοντά στη φύση, καθώς και το 34% της συχνότητας με την οποία επισκέπτονταν κήπους. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι η αγάπη για τη φύση είναι αποκλειστικά θέμα DNA.
Η οικογένεια και το περιβάλλον παίζουν καθοριστικό ρόλο
Οι εμπειρίες της παιδικής ηλικίας, οι συνήθειες της οικογένειας και το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει ένα παιδί φαίνεται να έχουν εξίσου σημαντική επίδραση. Ένα παιδί που μεγαλώνει με γονείς οι οποίοι αγαπούν τις εκδρομές, τις πεζοπορίες, την κηπουρική και τις βόλτες στο πάρκο έχει περισσότερες ευκαιρίες να αναπτύξει μια ουσιαστική σχέση με το φυσικό περιβάλλον. Από την άλλη πλευρά, τα παιδιά που μεγαλώνουν σε μεγάλες πόλεις, με περιορισμένη πρόσβαση σε κήπους και χώρους πρασίνου, ενδέχεται να έχουν λιγότερες ευκαιρίες να γνωρίσουν τη φύση από κοντά. Μάλιστα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η γενετική επιρροή μειώνεται όσο μεγαλώνουμε, πιθανότατα επειδή οι προσωπικές εμπειρίες και οι συνθήκες ζωής αποκτούν όλο και μεγαλύτερη σημασία.
Γιατί είναι τόσο σημαντική η επαφή των παιδιών με τη φύση;
Η επαφή με το φυσικό περιβάλλον συνδέεται με καλύτερη ψυχική ευεξία και μπορεί να προσφέρει στα παιδιά πολύτιμες ευκαιρίες για εξερεύνηση, παιχνίδι και μάθηση. Μέσα από μια απλή βόλτα στο πάρκο, τα παιδιά μαθαίνουν να παρατηρούν, να ανακαλύπτουν, να κάνουν ερωτήσεις και να ενδιαφέρονται για τον κόσμο γύρω τους.
Μερικές μικρές καθημερινές συνήθειες μπορούν να κάνουν τη διαφορά:
- Μια απογευματινή βόλτα στο κοντινότερο πάρκο.
- Η φροντίδα ενός μικρού φυτού στο μπαλκόνι.
- Η παρατήρηση των πουλιών και των εντόμων στη φύση.
- Μια οικογενειακή εκδρομή στη θάλασσα ή στο βουνό.
- Η συλλογή φύλλων και πετρών και η δημιουργία μικρών κατασκευών στο σπίτι.
Το σημαντικότερο μήνυμα της έρευνας είναι ότι η σχέση μας με τη φύση δεν καθορίζεται μόνο από τα γονίδια. Οι εμπειρίες που προσφέρουμε στα παιδιά μας μπορούν να επηρεάσουν ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο βλέπουν και αισθάνονται τον κόσμο.
Ινα Οικονομη
Πηγή: imommy
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου