Οι περισσότεροι έχουμε κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού μας μία ανάμνηση από τον γονιό μας σκυμμένο με υπομονή πάνω από το τετράδιο, να διορθώνει, να ρωτάει, να εξηγεί για ακόμη μία φορά τα κλάσματα ή να επιμένει ότι «δεν γίνεται να μην το καταλαβαίνεις». Και ξέρουμε πολύ καλά πόσο εύκολα αυτή η βοήθεια μπορούσε να μετατραπεί σε έναν μικρό καθημερινό πονοκέφαλο και για τις δύο πλευρές.
Ναι, πολλοί γονείς αισθάνονται πως η παρουσία τους στη μελέτη του παιδιού είναι σχεδόν αναπόφευκτη. Συχνά μάλιστα εκφράζουν την αίσθηση ότι η δουλειά που επιστρέφει από το σχολείο στο σπίτι είναι αρκετά απαιτητική, σε βαθμό που ένα μικρότερο παιδί δυσκολεύεται να τη διαχειριστεί εντελώς μόνο του. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως η ευθύνη πέφτει στους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι έχουν να φέρουν εις πέρας την κάλυψη της ύλης, αλλά και να ανταποκριθούν στις διαφορετικές ανάγκες μιας ολόκληρης τάξης.
Κατά βάθος, το ότι ένας γονιός καταλήγει πάνω από το τετράδιο του παιδιού του ξεκινά από κάτι πολύ απλό: από την επιθυμία να βρίσκεται στο πλευρό του σε κάθε βήμα αυτού του καινούργιου, συναρπαστικού ταξιδιού στον κόσμο της γνώσης και να του προσφέρει όση βοήθεια και όσα εφόδια μπορεί, ιδιαίτερα στα πρώτα σχολικά χρόνια. Η επιθυμία αυτή είναι καλοδεχούμενη, όμως υπάρχει μία λεπτή γραμμή ανάμεσα στο να προσφέρουμε υποστήριξη και στο να αναλαμβάνουμε εμείς τη διαδικασία.
Η American Academy of Pediatrics επισημαίνει ότι η σχολική εργασία παραμένει ευθύνη του παιδιού, ενώ ο ρόλος του γονέα είναι κυρίως να δημιουργήσει τις συνθήκες μέσα στις οποίες μπορεί να την ολοκληρώσει. Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι απλώς να τελειώσει η άσκηση για αύριο, αλλά σταδιακά το παιδί να μάθει πώς να οργανώνεται, πώς να διαχειρίζεται τον χρόνο και τις σχολικές του υποχρεώσεις και, τελικά, να αποκτήσει την αυτονομία που θα του χρειαστεί σε όλη τη σχολική του πορεία.
Καθοδηγούμε το παιδί να μελετάει αποτελεσματικά
Δεν υπάρχει μία «σωστή» ώρα διαβάσματος για όλα τα παιδιά. Κάποια θέλουν να τελειώνουν αμέσως μόλις επιστρέψουν από το σχολείο, άλλα χρειάζονται πρώτα φαγητό, ξεκούραση ή λίγη κίνηση. Το σημαντικό είναι να παρατηρήσουμε πότε το παιδί έχει περισσότερη συγκέντρωση και να δημιουργήσουμε γύρω από αυτή την ώρα μια σχετικά σταθερή ρουτίνα. Η προβλεψιμότητα περιορίζει και την καθημερινή διαπραγμάτευση: όταν το διάβασμα δεν εμφανίζεται κάθε απόγευμα ως καινούργια απαίτηση, αλλά αποτελεί σταθερό κομμάτι της ημέρας, χρειάζεται λιγότερη ενέργεια και λιγότερη γκρίνια για να ξεκινήσει.
Δεν λύνουμε εμείς αυτό που δυσκολεύει το παιδί
Όταν κολλάει σε μια άσκηση, το ένστικτο λέει να του δείξουμε αμέσως τη λύση. Περισσότερο χρήσιμο, όμως, είναι να το βοηθήσουμε να βρει το επόμενο βήμα. «Τι ακριβώς σου ζητά η άσκηση;», «πού πιστεύεις ότι μπερδεύτηκες;», «υπάρχει κάτι αντίστοιχο στο βιβλίο;». Έτσι λειτουργούμε ως υποστήριξη και όχι ως συμμαθητής. Αντίστοιχα, ένα λάθος που μπορεί να δει και να διορθώσει ο εκπαιδευτικός είναι συχνά πιο χρήσιμο από μια άψογη εργασία που ουσιαστικά δεν ολοκλήρωσε το παιδί μόνο του.
Σπάμε το «έχω πολύ διάβασμα» σε μικρότερα κομμάτια
Μπροστά σε πέντε μαθήματα, ένα παιδί μπορεί να νιώθει ότι έχει μπροστά του ένα βουνό από υποχρεώσεις. Εκεί μπορούμε να βοηθήσουμε πρακτικά. Τι πρέπει να γίνει σήμερα; Τι είναι πιο δύσκολο; Από πού θέλει να ξεκινήσει; Ένα μικρό πλάνο, με σύντομα διαλείμματα όπου χρειάζονται, κάνει τον φόρτο πιο διαχειρίσιμο και μαθαίνει στα παιδιά να οργανώνουν τις υποχρεώσεις τους, να θέτουν προτεραιότητες και να αντιμετωπίζουν μία απαιτητική εργασία βήμα βήμα. Στα μεγαλύτερα παιδιά, σταδιακά μεταφέρουμε και αυτή την ευθύνη: δεν φτιάχνουμε εμείς κάθε μέρα το πρόγραμμα, αλλά τους μαθαίνουμε πώς να το δημιουργούν.
Το «βαριέμαι» δεν σημαίνει πάντα απλώς τεμπελιά. Ένα παιδί μπορεί να δυσκολεύεται να καταλάβει την ύλη, να φοβάται ότι θα αποτύχει, να είναι υπερβολικά κουρασμένο ή να έχει συνδέσει το διάβασμα με καθημερινή ένταση. Αν η μελέτη διαρκεί συστηματικά υπερβολικά πολύ, προκαλεί έντονες αντιδράσεις ή το παιδί φαίνεται να μη γνωρίζει πώς να ολοκληρώσει εργασίες που αντιστοιχούν στην ηλικία του, έχει σημασία να μιλήσουμε στον δάσκαλό του. Στόχος δεν είναι να γίνει κάθε απόγευμα εύκολο, αλλά το παιδί να κατακτήσει σταδιακά έναν τρόπο μελέτης χωρίς να χρειάζεται για πάντα καθοδήγηση.
Πηγή: in.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου