Το καλοκαίρι είχε πιο αργά πρωινά, παιχνίδι, βόλτες, λιγότερο αυστηρά ωράρια και πιθανότατα αρκετά «εντάξει, σήμερα ας κοιμηθεί λίγο αργότερα».
Και ξαφνικά έρχεται ο Σεπτέμβριος και μαζί του επιστρέφουν ξυπνητήρια, σχολείο, διάβασμα, δραστηριότητες και ένα πρόγραμμα που πρέπει πάλι να λειτουργήσει σχεδόν με ακρίβεια ρολογιού.
Για έναν ενήλικα αυτή η αλλαγή μπορεί να μοιάζει απλώς με επιστροφή στη ρουτίνα. Για ένα παιδί, όμως, είναι μια ολόκληρη μετάβαση.
Γι' αυτό και τις πρώτες ημέρες ή εβδομάδες μετά την επιστροφή στα θρανία μπορεί να παρατηρήσεις περισσότερη γκρίνια, εκνευρισμό, ξεσπάσματα ή αντιδράσεις ακόμη και για πράγματα που μέχρι πριν λίγο δεν αποτελούσαν πρόβλημα.
Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάτι πάει στραβά στο σχολείο. Πολλές φορές το παιδί προσπαθεί απλώς να προσαρμοστεί ξανά σε μια καθημερινότητα πολύ πιο απαιτητική από εκείνη των διακοπών.
Από την ελευθερία του καλοκαιριού ξανά στο πρόγραμμα
Στις διακοπές τα όρια της ημέρας συνήθως χαλαρώνουν. Ακόμη και όταν υπάρχει πρόγραμμα, δεν είναι το ίδιο με το «πρέπει να σηκωθώ τώρα, να ετοιμαστώ, να φύγω, να καθίσω στην τάξη, να συγκεντρωθώ και μετά να διαβάσω».
Με το άνοιγμα των σχολείων το παιδί καλείται ξαφνικά να προσαρμοστεί ξανά σε συγκεκριμένες ώρες και κανόνες. Χρειάζεται να συγκεντρώνεται για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, να ακολουθεί οδηγίες, να διαχειρίζεται τις σχέσεις με τους συμμαθητές του και να ανταποκρίνεται σε μικρές ή μεγαλύτερες απαιτήσεις.
Όλη αυτή η προσπάθεια μπορεί να εμφανιστεί στο σπίτι ως... νεύρα.
Γιατί ξεσπάει σε εσένα ενώ στο σχολείο είναι μια χαρά;
Είναι ένα από τα πράγματα που μπορεί να μπερδέψουν περισσότερο έναν γονέα. Ο/η εκπαιδευτικός σού λέει ότι όλα πήγαν περίφημα και λίγη ώρα αργότερα στο σπίτι γίνεται ολόκληρη μάχη επειδή, για παράδειγμα, έβαλες το νερό στο «λάθος» ποτήρι.
Υπάρχει όμως μια αρκετά απλή εξήγηση. Στο σχολείο το παιδί καταβάλλει προσπάθεια για να ακολουθήσει κανόνες, να συγκεντρωθεί και να διαχειριστεί όσα συμβαίνουν γύρω του. Όταν επιστρέφει στο οικείο και ασφαλές περιβάλλον του σπιτιού, μπορεί να αφήσει όλη αυτή την ένταση να βγει.
Έτσι, ένα φαινομενικά ασήμαντο περιστατικό μπορεί απλώς να γίνει η αφορμή για ένα ξέσπασμα που στην πραγματικότητα έχει αρχίσει να «χτίζεται» ώρες νωρίτερα.
Η κούραση έχει μεγαλύτερο ρόλο απ' όσο νομίζεις
Μην υποτιμάς και το πόσο κουραστική είναι η επιστροφή στο σχολείο. Το πρωινό ξύπνημα έρχεται νωρίτερα, οι απαιτήσεις αυξάνονται και ο εγκέφαλος του παιδιού επεξεργάζεται συνεχώς πληροφορίες και ερεθίσματα.
Αν το ωράριο ύπνου είχε μετακινηθεί αρκετά μέσα στο καλοκαίρι, οι πρώτες ημέρες μπορεί να είναι ακόμη δυσκολότερες. Και όπως ακριβώς συμβαίνει στους μεγάλους, η κούραση δεν εμφανίζεται πάντα με ένα απλό «νυστάζω». Μπορεί να μοιάζει με εκνευρισμό, ανυπομονησία, γκρίνια ή δυσκολία στη συνεργασία.
Άφησέ του λίγο χρόνο να «προσγειωθεί»
Το πρώτο ένστικτο μπορεί να είναι να ξεκινήσεις τις ερωτήσεις από τη στιγμή που θα συναντηθείτε: «Πώς πέρασες;», «Τι κάνατε;», «Έφαγες;», «Έχετε διάβασμα;», «Με ποιον έπαιξες;».
Ίσως όμως εκείνη τη στιγμή το παιδί να χρειάζεται κάτι εντελώς διαφορετικό: λίγο χρόνο χωρίς άλλες απαιτήσεις.
Ένα σνακ, λίγη ησυχία, παιχνίδι, μια αγκαλιά εφόσον τη θέλει ή απλώς μερικά λεπτά στα οποία δεν χρειάζεται να κάνει τίποτα συγκεκριμένο μπορούν να λειτουργήσουν σαν μικρή «γέφυρα» ανάμεσα στο σχολείο και στο σπίτι.
Οι συζητήσεις μπορούν να έρθουν λίγο αργότερα.
Βάλε τη ρουτίνα ξανά στη ζωή του, αλλά όχι όλα μαζί
Η σταθερότητα βοηθά τα παιδιά να ξέρουν τι ακολουθεί και να αισθάνονται μεγαλύτερη ασφάλεια. Αυτό δεν σημαίνει ότι από την πρώτη ημέρα του σχολείου πρέπει να επιστρέψουν ταυτόχρονα όλοι οι κανόνες, όλες οι δραστηριότητες και ένα ασφυκτικά γεμάτο πρόγραμμα.
Δώσε προτεραιότητα στα βασικά: σταθερή ώρα ύπνου και ξυπνήματος, γεύματα, σχολείο, χρόνος για διάβασμα αλλά και πραγματικός ελεύθερος χρόνος.
Το καλοκαιρινό mode δεν χρειάζεται να μετατραπεί σε full πρόγραμμα μέσα σε ένα απόγευμα.
Μην προσπαθείς να «διορθώσεις» αμέσως κάθε συναίσθημα
Αν σου πει ότι δεν θέλει σχολείο, ότι κουράστηκε ή ότι όλα τού φαίνονται εκνευριστικά, δεν χρειάζεται η πρώτη απάντηση να είναι «μα θα περάσεις ωραία» ή «δεν υπάρχει λόγος να νευριάζεις».
Μερικές φορές είναι αρκετό να αναγνωρίσεις αυτό που αισθάνεται: η επιστροφή είναι μεγάλη αλλαγή και μπορεί πράγματι να είναι δύσκολη.
Το να καταλάβει ότι μπορεί να εκφράσει ένα δυσάρεστο συναίσθημα χωρίς να πρέπει αμέσως να το εξαφανίσει, ανοίγει και τον δρόμο για να σου πει αν πίσω από τα νεύρα υπάρχει κάτι πιο συγκεκριμένο.
Κράτησε λίγο καλοκαίρι μέσα στον Σεπτέμβριο
Η έναρξη της σχολικής χρονιάς δεν σημαίνει ότι κάθε ίχνος ανεμελιάς πρέπει να εξαφανιστεί.
Μια απογευματινή βόλτα, παιχνίδι στην παιδική χαρά, ένα παγωτό μετά το σχολείο ή ένα χαλαρό οικογενειακό βράδυ μπορούν να υπενθυμίσουν στο παιδί ότι η επιστροφή στις υποχρεώσεις δεν σημαίνει πως τελείωσαν και όλα όσα απολαμβάνει.
Η προσαρμογή δεν γίνεται με το πάτημα ενός διακόπτη. Χρειάζεται λίγο χρόνο, σταθερότητα και χώρο για ξεκούραση.
Και αν για μερικές ημέρες το παιδί σου έχει λίγο περισσότερα νεύρα από όσα συνήθως, πριν αναρωτηθείς «μα τι έπαθε ξαφνικά;», σκέψου πόσα πράγματα άλλαξαν μέσα στην καθημερινότητά του σχεδόν από τη μια μέρα στην άλλη.
Αν, ωστόσο, η έντονη ευερεθιστότητα επιμένει για αρκετό διάστημα, χειροτερεύει ή συνοδεύεται από έντονο άγχος, επίμονη άρνηση για το σχολείο, προβλήματα ύπνου ή άλλες σημαντικές αλλαγές στη συμπεριφορά, αξίζει να συζητήσεις με τον/την εκπαιδευτικό και, εφόσον χρειάζεται, με παιδίατρο ή ειδικό ψυχικής υγείας παιδιών.
Πηγή: womenonly
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου