Εδώ και λίγο καιρό, σχεδόν οι πάντες στο Διαδίκτυο συζητούν για το Oreo-gate: μια viral ιστορία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για μια μητέρα ενός νηπίου, ονόματι Μισέλ, που ζήτησε από τις άλλες μαμάδες σε μια ομαδική συνομιλία να σταματήσουν να βάζουν μπισκότα Oreo στα κολατσιό των παιδιών τους για να μη ζηλεύει η κόρη της.
Το θέμα πήρε γρήγορα διαστάσεις. Οι άλλες μαμάδες απέρριψαν το αίτημα. Κάποιες αντέδρασαν βάζοντας επίτηδες Oreo στο κολατσιό των παιδιών τους. Δημιουργήθηκαν παράλληλες χωριστές συνομιλίες. Το σχολείο αναγκάστηκε να πάρει θέση.
Στο Instagram, τα στιγμιότυπα οθόνης με τα μηνύματα που ανταλλάχθηκαν είχαν εκατομμύρια προβολές. Η ίδια η εταιρεία των Oreo παρενέβη με ένα προκλητικό σχόλιο. Eπειτα, οι αναρτήσεις αυτές συνδέθηκαν με μια προωθητική καμπάνια για μια μουσική εφαρμογή τεχνητής νοημοσύνης.
Το Oreo-gate μπορεί να ήταν ψεύτικο, όμως ο πόλεμος για τα σνακ στο σχολείο είναι πραγματικός.
Οταν η Ράνα Αχμέντ Μπέρνι, άλλοτε δασκάλα πρώτης δημοτικού, είδε την ιστορία να κυκλοφορεί, θυμήθηκε έναν μαθητή στο σπίτι του οποίου δεν επιτρεπόταν η ζάχαρη και είχε αρχίσει να κλέβει μπισκότα από έναν συμμαθητή του.
Καθώς αυτό συνεχιζόταν, η Μπέρνι έστειλε ένα email στη μητέρα του αγοριού. Αντί να ασχοληθεί με τη συμπεριφορά του γιου της, η μαμά πρότεινε της εξής λύση: Να απαγορευτεί η ζάχαρη στην τάξη, ώστε να μην μπαίνει σε πειρασμό ο γιος της.
«Δεν μπορώ να ελέγξω τι βάζουν οι γονείς για κολατσιό στα παιδιά τους» θυμάται να απάντησε η Μπέρνι. «Υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στις οικογένειες. Το τι θα δώσουν στα παιδιά τους εξαρτάται από την οικονομική τους δυνατότητα αλλά και από το σύστημα επιβράβευσης που ακολουθούν».
Η Μπέρνι ενέμεινε στη θέση της και τελικά χρειάστηκε να καλέσει τη διοίκηση του σχολείου να παρέμβει, όταν η μητέρα αρνήθηκε να υποχωρήσει.
Απαγόρευση και διαμαρτυρία
Η ιστορία αυτή είναι μία από τις πολλές διαδικτυακές αντιδράσεις γονέων και εκπαιδευτικών στο Oreo-gate, στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες. Πολλοί από εκείνους που παρενέβησαν στη συζήτηση είχαν βρεθεί κάποτε αντιμέτωποι με κάποια εκδοχή της Μισέλ.
Ενας γονιός θυμήθηκε μια ομάδα μαμάδων που προσπάθησε να οργανώσει στο σχολείο ένα vegan πάρτι χωρίς ζάχαρη για το Halloween, με άλλους γονείς να εξεγείρονται και να αντιδρούν στέλνοντας «υπερβολικά ζαχαρούχα κεράσματα». Ενας άλλος θυμήθηκε έναν γονέα που κατάφερε να περάσει η άποψή του και να απαγορευτούν τα cupcakes στην τάξη στα γενέθλια των παιδιών – και ύστερα βρέθηκε να διαμαρτύρεται όταν της απαγορεύτηκε να στείλει cupcakes για τα γενέθλια του δικού της παιδιού. Τα κεράσματα των γενεθλίων αποτελούν μόνιμη εστία έντασης…
Τα γλυκά κάποτε απαγορεύονταν εντελώς στο νηπιαγωγείο του Μανχάταν όπου φοίτησαν τα τρία παιδιά της Μιράλ Σατάρ, συμβούλου στρατηγικής επικοινωνιακής ανάπτυξης και δημιουργού παιδικών podcast. Οι γονείς είχαν τη δυνατότητα να επιλέξουν από μια εγκεκριμένη λίστα τροφίμων για τα γενέθλια – το καρπούζι επιτρεπόταν.
Η εβδομαδιαία εναλλαγή στο κολατσιό, σύμφωνα με την οποία κάθε βδομάδα ένας γονιός έφερνε το κολατσιό για ολόκληρη την τάξη των 20 μαθητών, είχε αυστηρούς κανόνες: ψωμί μόνο από φύτρο σιταριού, κανένα επεξεργασμένο τρόφιμο. Ακόμη και τα μπαστουνάκια τυριού αποτέλεσαν αντικείμενο διαφωνίας.
«Πολλοί γονείς βασικά δεν ήθελαν τα παιδιά τους να τρώνε επεξεργασμένες τροφές» λέει η Σατάρ. «Κανείς δεν έχει χρόνο να κάθεται στο σπίτι όλη μέρα και να διασφαλίζει ότι τα πάντα είναι βιολογικά».
Οι διατροφολόγοι που παρακολούθησαν το «σίριαλ» του Oreo-gate πρότειναν μια πιο σύνθετη προσέγγιση του θέματος, αντί να χαρακτηρίσουν απλώς καταπιεστικούς τους γονείς που περιορίζουν τις λιχουδιές – ή αμελείς εκείνους που δεν τις περιορίζουν.
«Οι άνθρωποι πολλές φορές βλέπουν τα πράγματα άσπρο-μαύρο» σχολιάζει η Τζένιφερ Αντερσον, ιδρύτρια της πλατφόρμας παιδικής διατροφής Kids Eat in Color και συγγραφέας του βιβλίου Feed Them Well: A Guide to Raising Healthy, Confident Eaters for Life («Ταΐστε τα σωστά: Ενας οδηγός για να μεγαλώσετε άτομα που θα τρώνε υγιεινά και με αυτοπεποίθηση για όλη τους τη ζωή»). «Δεν χρειάζεται να μιλάμε για το φαγητό με ηθικούς όρους».
Το άγχος που έχει γίνει πιο ορατό
Η Νικόλ Γουίκς, διατροφολόγος στο Μιλγουόκι, λέει ότι το άγχος των γονιών για το φαγητό σε κοινωνικά περιβάλλοντα δεν έχει απαραιτήτως ενταθεί τόσο, όσο έχει γίνει πιο ορατό. Τα ομαδικά γραπτά μηνύματα και οι εφαρμογές συνομιλίας έχουν μετατρέψει την κατ’ ιδίαν γκρίνια σε κάτι άμεσα κοινοποιήσιμο, με αποτέλεσμα να είναι περισσότερες οι διαφωνίες που καταλήγουν να οξύνονται.
Η δική της εκδοχή του Oreo-gate εκτυλίχθηκε πριν από 20 χρόνια σχεδόν, πίσω από κλειστές πόρτες. Η Γουίκς έμαθε από τον γιο της ότι είχε σταματήσει να πίνει γάλα στο σχολείο επειδή δεν υπήρχε πια σοκολατούχο. Το σχολείο το είχε αφαιρέσει αθόρυβα από το πρόγραμμα των γευμάτων αφού ορισμένοι γονείς είχαν παραπονεθεί για την περιεκτικότητά του σε ζάχαρη.
Η Γουίκς υποστήριξε στον διευθυντή, χωρίς αποτέλεσμα, ότι τα διατροφικά οφέλη του γάλακτος υπερτερούσαν της πρόσθετης ζάχαρης και ότι καταργώντας το σοκολατούχο πολλά παιδιά θα κατέληγαν να αποφύγουν εντελώς το γάλα, αντί να στραφούν στο λευκό. «Δεν είναι παράλογο να δίνονται κατευθυντήριες γραμμές» σχολιάζει η Γουίκς. «Αλλά πιστεύω ότι αφαιρώντας τα πάντα από το σχολείο, και λειτουργώντας όπως στην περίπτωση του Oreo-gate, χάνουμε την ευκαιρία να διδάξουμε στα παιδιά πώς να διαχειρίζονται καταστάσεις».
Το αναψυκτικό και η τσίχλα
Η προσαρμογή στην τροφική αλλεργία ενός παιδιού είναι ένα θέμα. Ομως, η συζήτηση αφορά όλο και περισσότερο το αν θα προσαρμοστούμε στις προτιμήσεις ενός γονέα. Και τα σνακ είναι μόνο η αρχή.
«Αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτά που στέλνουν οι γονείς με email στους δασκάλους» λέει η Τζίνα Γουίν, influencer υγείας και ευεξίας που δίδασκε σε δημοτικό σχολείο 14 χρόνια.
Μια μαμά ρώτησε αν ο γιος της μπορούσε να πίνει αναψυκτικό στην τάξη επειδή δεν του άρεσε το νερό. Μια άλλη ζήτησε από τη Γουίν να ζεσταίνει το φαγητό της κόρης της κάθε μέρα, επειδή δεν το έτρωγε κρύο. Ενας γονιός είπε ότι ο γιος του απέδιδε καλύτερα όταν μασούσε τσίχλα. Δεν θα αγανακτούσαν όμως όλοι με τη Μισέλ, την πρωταγωνίστρια του Oreo-gate.
Η Σέιλα Γουίν, δικηγόρος στην Ουάσιγκτον, λέει ότι δεν είναι υπέρ της πλήρους απαγόρευσης της ζάχαρης ή της παρέμβασης στις επιλογές των άλλων. Η ίδια γενικά προσπαθεί να περιορίσει την ποσότητα ζάχαρης που καταναλώνουν τα παιδιά της, εν μέρει επειδή έχουν ιστορικό διαβήτη στην οικογένεια.
«Οντως, πιστεύω ότι είναι πολύ δύσκολο να προσπαθείς να αποκτήσουν τα παιδιά σου υγιεινές διατροφικές συνήθειες όταν επικρατεί εν γένει μια κουλτούρα που επιτρέπει τα υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα χωρίς κανέναν περιορισμό» σχολιάζει. «Δεν θέλω να το παίξω ανώτερη. Απλώς αισθάνομαι ότι είναι ένας δύσκολος αγώνας». «Σε ορισμένες περιστάσεις», πρόσθεσε, «θα μπορούσα να είμαι μια Μισέλ».
Πηγή: Το Βήμα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου