Το παιχνίδι που βασίζεται στη φαντασία δεν είναι απλώς ένας τρόπος για να περάσει ευχάριστα η ώρα ενός παιδιού. Είναι ένας από τους βασικότερους τρόπους με τους οποίους μαθαίνει, δημιουργεί, επικοινωνεί και ανακαλύπτει τον κόσμο.
Ωστόσο, νέα έρευνα δείχνει ότι η συνήθεια του φανταστικού παιχνιδιού φαίνεται να υποχωρεί νωρίτερα απ’ ό,τι στο παρελθόν, με την οθόνη να αποτελεί συχνά την πρώτη επιλογή όταν ένα παιδί βαριέται.
Η «τρύπα της φαντασίας» που προβληματίζει τους ειδικούς
Μελέτη σε παιδιά ηλικίας 4 έως 9 ετών διαπίστωσε ότι το 43% των γονέων πιστεύει πως τα παιδιά σταματούν να χρησιμοποιούν τη φαντασία τους πριν από την ηλικία των 10 ετών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτό φαίνεται να συμβαίνει ακόμη και από τα 6.
Αντί για τη φαντασία, η οθόνη γίνεται η εύκολη λύση στην ανία
Τα παιδιά που συμμετείχαν στην έρευνα δήλωσαν ότι θεωρούν πως μεγαλώνουν αρκετά, ώστε να αφήσουν πίσω τους το παιχνίδι ρόλων περίπου στα 9,7 χρόνια. Παράλληλα, όταν βαριούνται, είναι περισσότερο από δύο φορές πιθανό να στραφούν σε μια οθόνη παρά να επινοήσουν μόνα τους ένα παιχνίδι ή μια ιστορία. Συγκεκριμένα, το 28% ανέφερε ότι επιλέγει κινητό, τάμπλετ ή άλλη οθόνη όταν βαριέται, ενώ μόλις το 12% στρέφεται αυθόρμητα στο φανταστικό παιχνίδι.
Οι ειδικοί, ωστόσο, τονίζουν ότι αυτό δεν σημαίνει πως τα παιδιά έχασαν τη φαντασία τους. Το πρόβλημα μπορεί να βρίσκεται περισσότερο στο ότι δεν έχουν αρκετές ευκαιρίες να την εξασκήσουν.
Η βαρεμάρα μπορεί να γίνει δημιουργική
Οι παιδοψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι όταν η ανία εμφανίζεται, η οθόνη είναι συχνά η πιο γρήγορη και οικεία λύση. Έτσι, το παιδί μπορεί να μην προλάβει να περάσει από το «βαριέμαι» στο «ας σκεφτώ κάτι να κάνω».
Κι όμως, ακριβώς αυτή η ενδιάμεση στιγμή μπορεί να είναι πολύτιμη. Μέσα από το φανταστικό παιχνίδι τα παιδιά πειραματίζονται με ρόλους, λέξεις, ιδέες και προβλήματα, δημιουργώντας έναν κόσμο στον οποίο εκείνα αποφασίζουν τι θα συμβεί.
Δεν χρειάζεται να απαγορεύσουμε τις οθόνες
Οι ειδικοί δεν προτείνουν στους γονείς να απαγορεύσουν τις οθόνες, ούτε να οργανώνουν συνεχώς περίπλοκες δραστηριότητες. Μερικές φορές αρκεί μια απλή ερώτηση προς το παιδί όπως «Τι θα γινόταν αν το δωμάτιό σου ήταν διαστημόπλοιο;» ή «Υπάρχει ένα αντικείμενο που θα μπορούσε να αποκτήσει έναν διαφορετικό ρόλο;». Ο γονιός έτσι μπορεί να βοηθήσει το παιδί να ξεκινήσει την ιστορία και στη συνέχεια να κάνει ένα βήμα πίσω, αφήνοντάς το να αποφασίσει τι θα συμβεί.
Η φαντασία χρειάζεται χώρο
Το σημαντικό μήνυμα δεν είναι ότι τα παιδιά «δεν ξέρουν πια να παίζουν». Είναι ότι η φαντασία, όπως και κάθε δεξιότητα, χρειάζεται χρόνο και ευκαιρίες για να αναπτυχθεί. Και ίσως, τελικά, λίγη βαρεμάρα να μην είναι κάτι που πρέπει πάντα να διορθώνουμε. Μπορεί να είναι ακριβώς η στιγμή από την οποία ξεκινά μια περιπέτεια.
Μαρια Τζωρτζακη
Πηγή: imommy
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου