Η έντονη ενασχόληση ενός εφήβου με το γυμναστήριο και τη μυϊκή ανάπτυξη δεν αποτελεί από μόνη της λόγο ανησυχίας. Όταν, όμως, η ανάγκη για περισσότερους μυς μετατρέπεται σε εμμονή και αρχίζει να επηρεάζει τη διατροφή, τις σχέσεις, το σχολείο και την καθημερινότητα, μπορεί να υπάρχει ένα βαθύτερο πρόβλημα, γνωστό ως «bigorexia».
Ο όρος bigorexia χρησιμοποιείται ανεπίσημα για τη μυϊκή δυσμορφία (muscle dysmorphia), μια μορφή σωματικής δυσμορφικής διαταραχής. Το άτομο έχει την επίμονη πεποίθηση ότι το σώμα του είναι πολύ μικρό ή ανεπαρκώς μυώδες, ακόμη και όταν αντικειμενικά διαθέτει ιδιαίτερα ανεπτυγμένη μυϊκή μάζα.
Το ζήτημα αφορά ιδιαίτερα εφήβους και νεαρούς ενήλικες, σε μια ηλικία κατά την οποία η εικόνα του σώματος αποκτά αυξημένη σημασία. Η συνεχής έκθεση μέσω των social media σε πολύ γυμνασμένα σώματα και πρότυπα «τέλειας» φυσικής κατάστασης μπορεί επίσης να λειτουργήσει επιβαρυντικά. Μεταξύ των παραγόντων που έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο περιλαμβάνονται ακόμη το bullying, η συστηματική ενασχόληση με bodybuilding ή άρση βαρών και η συνύπαρξη άλλων προβλημάτων ψυχικής υγείας.
Bigorexia: Τι να γνωρίζουν οι γονείς
Το βασικό στοιχείο που διαφοροποιεί την υγιή άσκηση από τη μυϊκή δυσμορφία δεν είναι απλώς πόσες φορές πηγαίνει κάποιος στο γυμναστήριο, αλλά πόσο κυριαρχεί η εμφάνιση στη ζωή του. Ένας έφηβος μπορεί να γυμνάζεται υπερβολικά, ακόμη και όταν είναι τραυματισμένος ή εξαντλημένος, να ελέγχει διαρκώς το σώμα του στον καθρέφτη και να συγκρίνει τους μυς του με εκείνους άλλων.
Ανησυχία προκαλούν επίσης, πολύ αυστηρές δίαιτες, εμμονή με πρωτεΐνες, θερμίδες και συμπληρώματα, έντονο άγχος όταν χάνεται μια προπόνηση, καθώς και η χρήση αναβολικών στεροειδών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, το παιδί αρχίζει να αποφεύγει φίλους, εξόδους ή άλλες δραστηριότητες επειδή θεωρεί ότι το σώμα του δεν είναι αρκετά μυώδες. Η μυϊκή δυσμορφία μπορεί να συνοδεύεται από άγχος, θυμό, κατάθλιψη και, σε σοβαρές περιπτώσεις, σκέψεις αυτοκτονίας.
Οι γονείς χρειάζεται να αποφεύγουν τόσο την ειρωνεία όσο και τη συνεχή επιβεβαίωση γύρω από την εμφάνιση. Έρευνα σε εφήβους με σωματική δυσμορφική διαταραχή έδειξε ότι η μεγάλη πλειονότητα των γονέων προσαρμοζόταν στις ανησυχίες του παιδιού για την εμφάνισή του, συμπεριφορά που μπορεί να συντηρεί τον προβληματικό κύκλο.
Για αυτό, εφόσον η άσκηση και η εικόνα σώματος αρχίζουν να καθορίζουν την καθημερινότητα του εφήβου, είναι σκόπιμη η αξιολόγηση από επαγγελματία ψυχικής υγείας. Η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία αποτελεί βασική θεραπευτική προσέγγιση για τη σωματική δυσμορφική διαταραχή, ενώ στους εφήβους η συμμετοχή της οικογένειας μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντική.
Με πληροφορίες από Healthline, Within Health
Πηγή: LiFO
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου