Γιατί το παιδί πατάει τα κουμπιά μας;

Όταν ένα παιδί «πατάει τα κουμπιά» μας, προκαλεί ή δοκιμάζει τα νεύρα μας, ψάχνει συναισθηματική σύνδεση και δοκιμάζει τα όρια.

Κάθε γονιός έχει ζήσει εκείνη τη στιγμή που νιώθει ότι το παιδί του ξέρει ακριβώς ποιο «κουμπί» να πατήσει για να τον φτάσει στα όριά του. Καθώς η υπομονή εξαντλείται, η ένταση κορυφώνεται.

Για να μπορέσουμε να διαχειριστούμε αυτές τις απαιτητικές καταστάσεις με ψυχραιμία και ενσυναίσθηση, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τους λόγους για τους οποίους ένα παιδί επιλέγει να δοκιμάσει τις αντοχές μας.

Η ανάγκη για ασφάλεια μέσω των ορίων

Τα παιδιά δεν γεννιούνται γνωρίζοντας πώς λειτουργεί ο κόσμος. Χρειάζονται κανόνες για να νιώθουν ασφαλή. Όταν ένα παιδί «πατάει τα κουμπιά» μας, συχνά ρωτάει υποσυνείδητα: «Είσαι ακόμα ο υπεύθυνος; Είναι αυτό το όριο σταθερό; Μπορώ να βασιστώ πάνω σου όταν εγώ χάνω τον έλεγχο;».

Αναζήτηση προσοχής

Αν το παιδί νιώθει παραμελημένο ή αν πιέζεται από την καθημερινότητα, θα χρησιμοποιήσει τη συμπεριφορά που ξέρει ότι θα προκαλέσει την άμεση αντίδρασή μας.

Ο παιδικός εγκέφαλος

Ο προμετωπιαίος φλοιός, το τμήμα του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνο για τον έλεγχο των παρορμήσεων και τη λογική σκέψη, δεν έχει αναπτυχθεί πλήρως στα παιδιά. Όταν είναι κουρασμένα, πεινασμένα ή υπερδιεγερμένα, χάνουν την ικανότητα να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους.

Η δοκιμή της άνευ όρων αγάπης

Μερικές φορές, τα παιδιά μάς πιέζουν στα άκρα απλώς για να επιβεβαιώσουν ότι η αγάπη μας παραμένει σταθερή, ακόμη και όταν εκείνα δείχνουν τον «χειρότερο» εαυτό τους.

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί

Οι καθημερινές συγκρούσεις ανάμεσα σε γονείς και παιδιά μπορούν εύκολα να μετατραπούν σε αγώνα δύναμης. Το παιδί λέει «όχι», ο γονιός αυξάνει την ένταση, το παιδί αντιδρά ακόμη περισσότερο και τελικά όλοι βρίσκονται εξαντλημένοι.

Η αλλαγή της δικής μας αντίδρασης είναι το κλειδί για να αλλάξει και η συμπεριφορά του παιδιού. Ακολουθούν μερικά βήματα για τη διαχείριση της κρίσης:

Ηρεμήστε πριν αντιδράσετε

Η συνρρύθμιση είναι μια βασική έννοια στην ανατροφή των παιδιών. Ένα αναστατωμένο παιδί χρειάζεται έναν ήρεμο ενήλικα για να ρυθμίσει το δικό του νευρικό σύστημα. Πάρτε μια βαθιά ανάσα πριν μιλήσετε.

Θέστε όρια με σταθερότητα και ευγένεια

Το μυστικό βρίσκεται στον συνδυασμό. Μπορείτε να είστε απόλυτα σταθεροί στον κανόνα, χωρίς όμως να γίνεστε επιθετικοί. Χρησιμοποιήστε χαμηλό, σταθερό τόνο φωνής αντί για φωνές.

Αναγνωρίστε το συναίσθημα, διορθώστε τη συμπεριφορά

Δείξτε στο παιδί ότι καταλαβαίνετε πώς νιώθει, αλλά ξεκαθαρίστε ποια συμπεριφορά δεν είναι αποδεκτή. Για παράδειγμα: «Βλέπω ότι είσαι πολύ θυμωμένος επειδή πρέπει να φύγουμε από το πάρκο, αλλά δεν επιτρέπεται να χτυπάς».

Επενδύστε στην ποιοτική σύνδεση

Προλάβετε την αρνητική συμπεριφορά προσφέροντας θετική προσοχή όταν το παιδί είναι ήρεμο. Λίγα λεπτά αποκλειστικού χρόνου κάθε μέρα μπορούν να μειώσουν δραματικά τις προκλητικές συμπεριφορές.

Βασιλινα Ριστανη

Πηγή: imommy