«Πρόσεχε», «δεν προσπαθείς αρκετά», «ο αδελφός σου τα καταφέρνει καλύτερα από σένα», «αν ήθελες πραγματικά, θα μπορούσες»: αυτές είναι φράσεις που ακούγονται συχνά σε πολλά σπίτια, και μάλιστα με πολύ καλές προθέσεις. Οι περισσότεροι γονείς δεν θέλουν να πληγώσουν τα παιδιά τους· θέλουν να τα βοηθήσουν να εξελιχθούν, να γίνουν πιο δυνατά, πιο υπεύθυνα και πιο επιτυχημένα. Πού τελειώνει, όμως, η εποικοδομητική καθοδήγηση και πού αρχίζει η κριτική η οποία τραυματίζει την αυτοεκτίμηση του παιδιού;
Οι λέξεις που ακούει ένα παιδί μεγαλώνοντας δεν ξεχνιούνται. Γίνονται, πολλές φορές, η εσωτερική φωνή που το συνοδεύει και στην ενήλικη ζωή του: μια φωνή που άλλοτε ενθαρρύνει και άλλοτε αμφισβητεί, συγκρίνει και υποτιμά. Πώς επηρεάζει η συνεχής κριτική την ψυχική ανάπτυξη ενός παιδιού; Τι συμβαίνει όταν συνοδεύεται από συγκρίσεις με αδέλφια ή συμμαθητές; Και γιατί κάποιοι άνθρωποι, ακόμη και ως ενήλικες, νιώθουν ότι δεν είναι ποτέ αρκετοί;
Σε αυτό το επεισόδιο συζητάμε με την ψυχολόγο Αγνή Μαριακάκη για τη λεπτή γραμμή που χωρίζει την καθοδήγηση από την απόρριψη, για τις συνέπειες που μπορεί να έχει η συνεχής κριτική στην αυτοπεποίθηση και στις σχέσεις ενός παιδιού, αλλά και για τους τρόπους με τους οποίους οι γονείς μπορούν να βάζουν όρια, να διορθώνουν συμπεριφορές και να ενισχύουν την εξέλιξη των παιδιών τους, χωρίς να πληγώνουν την αξία τους. Μια συζήτηση που αφορά όχι μόνο όσους μεγαλώνουν παιδιά αλλά και όλους εμάς που κάποτε υπήρξαμε παιδιά και κουβαλάμε ακόμη μέσα μας τις λέξεις που μας διαμόρφωσαν.
Παρουσίαση: Τζούλη Αγοράκη
Μπορείτε να ακούσετε το επεισόδιο εδώ.
Πηγή: LiFO
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου