Η ιστορία της εμβληματικής Ruby Bridges που στα 6 της άλλαξε τον κόσμο

Τον Νοέμβριο του 1960, ένα εξαγριωμένο πλήθος περικύκλωσε το δημοτικό σχολείο William Frantz στη Νέα Ορλεάνη. Στο επίκεντρο της αναταραχής βρισκόταν η 6χρονη Ruby Bridges, συνοδευόμενη από Αμερικανούς ομοσπονδιακούς αστυνομικούς. Ήταν η πρώτη μαύρη μαθήτρια που εντάχθηκε σε αυτό το σχολείο, εν μέσω του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα. Τη χρονιά εκείνη, πολλοί λευκοί γονείς απέσυραν τα παιδιά τους από το σχολείο, και όλοι οι δάσκαλοι –εκτός από έναν– αρνήθηκαν να διδάξουν όσο φοιτούσε εκεί. Μέσα από το νέο της παιδικό βιβλίο, η Bridges αποτίνει φόρο τιμής σε αυτήν τη δασκάλα: την κυρία Barbara Henry, σύμφωνα με το mymodernmet.

Το βιβλίο «Ruby Bridges: Μια Συζήτηση με τη Δασκάλα μου», που κυκλοφόρησε φέτος από τις εκδόσεις Orchard, αποκαλύπτει τον ιδιαίτερο δεσμό που αναπτύχθηκε ανάμεσα στην κυρία Henry –μια δασκάλα από τη Βοστώνη– και τη μικρή Ruby στην πρώτη τάξη του δημοτικού. Στις σελίδες του, η Bridges, σήμερα σύμβολο των πολιτικών δικαιωμάτων και ακτιβίστρια, αναδεικνύει την επίδραση της δασκάλας της στην εκπαίδευσή της, παρά τις δυσκολίες και τον ρατσισμό που αντιμετώπισαν.

«Ήταν σαν δεύτερη μητέρα για μένα», δήλωσε η Bridges, 70 ετών πλέον, στην εκπομπή TODAY. «Δεν θα τα είχα καταφέρει χωρίς εκείνη. Όπως ξέρετε, τότε οι δάσκαλοι παραιτούνταν επειδή δεν ήθελαν να διδάξουν σε μαύρα παιδιά. Αυτή η μία δασκάλα ήρθε από τη Βοστώνη για να διδάξει εμένα».

Ωστόσο, όταν η Bridges επέστρεψε στο σχολείο για τη δευτέρα δημοτικού, ανυπομονώντας να δει ξανά τη λατρεμένη της δασκάλα, η κυρία Henry δεν ήταν εκεί. «Οφείλω να πω ότι η δευτέρα τάξη ήταν χειρότερη από την πρώτη, γιατί ήμουν πολύ δεμένη μαζί της», συνέχισε η Bridges. «Δεν είχα άλλους φίλους, και ήμασταν πολύ κοντά».

Χρειάστηκε να περάσουν σχεδόν 35 χρόνια για να ξανασυναντηθούν, το 1995. Ακόμη και τότε, η Bridges δεν μπορούσε να εκφράσει αρκετά πόσο σημαντική ήταν για εκείνη η στήριξη της κυρίας Henry. «Νομίζω πως όλοι θυμόμαστε έναν δάσκαλο που επηρέασε τη ζωή μας — για μένα, αυτή ήταν η κυρία Henry», είπε.

Με τις ζωγραφιές που πλαισιώνουν την αφήγηση και το βαθιά συγκινητικό ύφος, το βιβλίο προσφέρει μια προσωπική και επίκαιρη ματιά στη δύναμη που μπορεί να έχει ένας δάσκαλος. Όπως γράφει και η ίδια η Bridges στο βιβλίο, η διδασκαλία είναι «ίσως το πιο ευγενές από όλα τα επαγγέλματα».

Δημητρης Καβατζικλης

Πηγή: mikropragmata.lifo.gr