Η Τζώρτζια Βλαχονικολή είναι μια 16χρονη που άλλαξε τη ζωή της και μετακόμισε από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, για λογαριασμό της ΑΕΚ και μιλάει στο Gwomen για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στο να ζει από τόσο μικρή ηλικία μακριά από τους γονείς της.
Γεννημένη το 2009 στη Θεσσαλονίκη η Τζώρτζια Βλαχονικολή αγωνίζεται με τη φανέλα της ομάδας γυναικών της ΑΕΚ και ζει στην Αθήνα μακριά από τους γονείς της, προκειμένου να κυνηγήσει τα όνειρά της.
Παίζει μόλις τέσσερα χρόνια ποδόσφαιρο και έχει καταφέρει να ξεχωρίσει από μικρή ηλικία, με το ταλέντο της και τη σκληρή δουλειά που ρίχνει καθημερινά.
Όλα ξεκίνησαν το 2022 όταν αποφάσισε να αφήσει τη ρακέτα του τένις όπου έπαιζε επτά χρόνια αγωνιστικά και κλώτσησε για πρώτη φορά την «ασπρόμαυρη» στον κήπο του σπιτιού της μαζί με τα αδέλφια της.
Τότε πήρε το έναυσμα και το «μικρόβιο» του ποδοσφαίρου και έτσι μια ημέρα ανακοίνωσε στους γονείς της ότι σταματάει το τένις και αρχίζει το ποδόσφαιρο! Έτσι αποφάσισε να πάει στην ομάδα που έπαιζαν οι δύο αδελφοί της στη Θεσσαλονίκη. Μετά από 1-2 μήνες, πήρε την απόφαση να βρει ομάδα με κορίτσια.
«Παίζω ποδόσφαιρο τέσσερα χρόνια, πήγαινα επτά χρόνια τένις. Στην αρχή άρχισα να παίζω ποδόσφαιρο σε μια ομάδα που έπαιζαν τα αδέλφια μου στη Θεσσαλονίκη και μετά αποφάσισα να πάω σε μια ομάδα με κορίτσια.
Παρόλο που κατάλαβα ότι αυτό ήταν το άθλημα που θα με κέρδιζε, δε γνώριζα τίποτα όσον αφορά το ποδόσφαιρο γυναικών και ο τότε προπονητής μου στην ομάδα αγοριών μου είπε ότι η καλύτερη ομάδα της Ελλάδος ήταν ο ΠΑΟΚ, οπότε και πήγα».
Η αρχή στον ΠΑΟΚ
Ο ΠΑΟΚ αποτέλεσε την πρώτη της ομάδα στην ηλικία των 14. Ο προπονητής της ακαδημίας, βλέποντάς την από την πρώτη στιγμή την ικανότητά της στο γκολ, την έχρισε ως σέντερ φορ της ομάδας.
Συμμετείχε στον ΠΑΟΚ Β στη Γ’ Εθνική, όπου κατέκτησε το πρωτάθλημα και αναδείχθηκε πρώτη σκόρερ της ομάδας με 25 γκολ! Τη δεύτερη χρονιά ο ΠΑΟΚ συμμετείχε ως Κ17 όπου και κατέκτησε το πανελλήνιο πρωτάθλημα της κατηγορίας, σημειώνοντας η Τζώρτζια 22 γκολ!
Συγκεκριμένα στον τελικό όπου ο ΠΑΟΚ κέρδισε 5-0 την αντίστοιχη του Εργοτέλη στην Αθήνα, η Τζω έκανε χατ-τρικ σημειώνοντας τρία γκολ! Παράλληλα την ίδια χρονιά κέρδισε στο πανελλήνιο πρωτάθλημα των Ενώσεων με την ομάδα της ΕΠΣΜ, αναδείχθηκε και εκεί πρώτη σκόρερ με 15 γκολ, σκοράροντας μάλιστα και το νικητήριο και μοναδικό γκολ του τελικού απέναντι στην αντίστοιχη ομάδα της ΕΠΣΑ.
«Στον ΠΑΟΚ πήγα στα 13-14 και από την πρώτη σεζόν που έπαιζα στο ΠΑΟΚ Β, πήραμε πρωτάθλημα στη Γ εθνική στον όμιλο μας και την επόμενη σεζόν πανελλήνιο πρωτάθλημα στη Κ17, όπως επίσης και πρωτάθλημα της ΕΠΣ στον τελικό στον Βόλο εναντίον της ΕΠΣΑ όπου και σκόραρα το γκολ της νίκης. Θέλω να ευχαριστήσω και την προπονήτρια μου κ.Σελματιανού για όσα μου δίδαξε και την εμπιστοσύνη που μου έδειξε.
Την επόμενη χρονιά ήθελα να τεστάρω τον εαυτό μου, βάζοντάς του δύσκολα και να συμμετάσχω για πρώτη φορά στο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα της Β Εθνικής γυναικών.
Έτσι λοιπόν αποφάσισα να πάω ως δανεική από το ΠΑΟΚ στον Πανσερραϊκό, όπου μου έδωσαν πολύ γρήγορα το ρόλο βασικής, έχοντας συμμετοχή σε όλα τα ματς, παίρνοντας τις εμπειρίες που χρειαζόμουν. Κατάφερα να σκοράρω 6 φορές και αυτό μου έδωσε μεγάλη αυτοπεποίθηση ότι μπορώ να τα καταφέρω σε υψηλότερο επίπεδο».
Παράλληλα όμως οι δυσκολίες της περασμένης σεζόν αγωνιζόμενη στις Σέρρες για λογαριασμό του Πανσερραικού ήταν πολλές, διότι η ζωή της ήταν στη Θεσσαλονίκη και έπρεπε να πηγαινοέρχεται μέχρι τις Σέρρες.
«Επειδή εγώ έμενα Θεσσαλονίκη με πηγαινοέφερναν στις προπονήσεις οι γονείς μου δύο φορές την εβδομάδα και τις υπόλοιπες έκανα προπονήσεις με την πρώτη ομάδα του ΠΑΟΚ».
Το κεφάλαιο ΑΕΚ και η αλλαγή στη ζωή της
Έχοντας αποκομίσει αρκετές εμπειρίες από τον ΠΑΟΚ, αλλά και από τον Πανσερραϊκό, στο τέλος της περασμένης σεζόν, αποφάσισε να αλλάξει σελίδα στη καριέρα της και να κάνει το μεγάλο βήμα. Καθώς είχε μείνει ελεύθερη από το ΠΑΟΚ, μια μέρα χτύπησε το κινητό της και ήταν ο μάνατζέρ της για να της κάνει μια πρόταση όπου εν τέλει θα της άλλαζε ολόκληρη τη ζωή.
«Στο τέλος της περασμένη σεζόν με πήρε τηλέφωνο ο μάνατζερ μου ο κ.Ταουσάνης λέγοντας μου ότι είχα πρόταση από τη Γυναικεία ομάδα της ΑΕΚ να συμμετέχω στις προπονήσεις της με σκοπό να με εντάξουν στο ρόστερ της. Όταν δέχεσαι μια τόσο τιμητική πρόταση από μια τόσο μεγάλη ομάδα με τεράστια ιστορία όπως η ΑΕΚ, ήταν αδύνατο να την αρνηθώ. Ένας λόγος ήταν επίσης ότι θα ήμουν συμπαίκτρια με τις καλύτερες παίκτριες της Ελλάδας, καθώς είχαν κατακτήσει το νταμπλ της περσινής σεζόν».
Ένα τηλέφωνο και μια απόφαση που θα έκρινε το ποδοσφαιρικό μέλλον μιας 16χρονης. Πόσο δύσκολο θα ήταν για μια κοπέλα να πάρει μια τέτοια απόφαση και να μετακομίσει από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, για να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα.
Κι όμως η Τζώρτζια δεν φοβήθηκε. Είδε σαν πρόκληση αυτή την πρόταση και άρπαξε την ευκαιρία στα χέρια της για να κυνηγήσει το όνειρό της. Να παίξει ποδόσφαιρο στο κορυφαίο επίπεδο στην Ελλάδα.
Όταν υπέγραψε το συμβόλαιό της με την ΑΕΚ, στη συνέχεια θα έπρεπε να έρθει η ώρα του αποχαιρετισμού από το σπίτι της, την οικογένειά της, τους φίλους της και την πόλη της Θεσσαλονίκης, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε.
«Ήταν πολύ δύσκολο να φύγω από τη Θεσσαλονίκη που είχα τους φίλους μου, την οικογένειά μου και ότι υπάρχει από πίσω για να μετακομίσω στην Αθήνα. Αλλά η διοίκηση της ΑΕΚ, δείχνοντας μου πόσο πολύ ήθελε να με εντάξει στο δυναμικό της, έκανε την απόφασή μου πιο εύκολη, διότι θέλω και πιστεύω ότι μπορώ να παίζω ποδόσφαιρο στο πιο ψηλό επίπεδο μαζί με τις καλύτερες. Θέλω να ευχαριστήσω το Πρόεδρο κ.Αλεξίου,το μέλος της διοίκησης το κ. Λεωνίδα Αρχοντή,τον τεχνικό διευθυντή της ομάδας κ. Χριστόπουλο και το προπονητικό τίμ για την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν από την πρώτη ημέρα.
Επίσης συνειδητοποίησα πως σε τόσο μικρή ηλικία θα έφευγα από το σπίτι μου και τους γονείς μου, με τα αδέλφια μου, το σχολείο μου και ότι μπροστά μου είχα να αντιμετωπίσω δυσκολίες όπως τη μετακόμιση σε μια τόσο μεγάλη πόλη, την προσαρμογή σε αυτή, χάνοντας όλες τις ευκολίες που είχα στη Θεσσαλονίκη».
Η αλλαγή της πόλης στην ηλικία των 16, συνεπάγεται με ολόκληρη αλλαγή του περιβάλλον και των συνηθειών. Μία από αυτές είναι το σχολείο, το σπίτι και γενικά η καθημερινότητα.
«Στην Αθήνα ζω με τη γιαγιά μου, έχω και στην Αθήνα συγγενείς, αλλά οι γονείς μου με τα αδέλφια μου είναι στη Θεσσαλονίκη. Τα αδέλφια μου παίζουν και αυτά ποδόσφαιρο ο μεγαλύτερος έπαιζε στον Άρη έως την Κ19 και ο άλλος παίζει σε μια ομάδα της Θεσσαλονίκης είναι μόλις 10 χρονών.
Έχω έρθει στην Αθήνα αποκλειστικά για την ΑΕΚ. Δεν έχω ξαναζήσει τόσο χρονικό διάστημα στην Αθήνα και ενώ είναι πολύ διαφορετική έχω βρει τους ρυθμούς μου. Καινούργιο σχολείο, καινούργιο περιβάλλον, αλλά προσαρμόστηκα εύκολα έκανα γρήγορα καινούργιους φίλους. Δεν είχα και άλλη επιλογή. Ήταν όλα καινούργια για μένα».
Ένα από τα πιο δύσκολα ζητήματα που αντιμετωπίζει η Τζώρτζια είναι αυτό στο κομμάτι της μετακίνησης, όπως προαναφέρθηκε. Δίχως να έχει κάποιον να τη μετακινεί αναγκάζεται να παίρνει τα Μ.Μ.Μ της Αθήνας για να προπονηθεί.
«Κάνω μια ώρα να πάω προπόνηση και μια να γυρίσω, καθώς παίρνω ηλεκτρικό και προαστιακό που με αφήνει έξω από το γήπεδο. Υπάρχει μια ταλαιπωρία λόγω απόστασης, παρόλα αυτά ξεκουράζομαι το απόγευμα αν δεν πηγαίνω γυμναστήριο ή αν δεν κάνω κάτι άλλο, παράλληλα με το διάβασμα για το σχολείο».
Πόσο υποστηρικτικοί μπορεί να είναι οι γονείς ενός κοριτσιού που βλέπουν την κόρη τους να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα. Στην προκειμένη περίπτωση ήταν και με το παραπάνω, καθώς όταν υπάρχει η θέληση και ο στόχος από ένα παιδί, τότε δύσκολα δεν θα υπάρξει και η ανάλογη υποστήριξη από πίσω.
«Οι γονείς μου με στηρίζουν σε κάθε βήμα και απόφαση που κάνω, οπότε όταν είδαν πόσο πολύ ήθελα να έρθω στην Αθήνα, να παίξω στην ΑΕΚ και να κυνηγήσω το όνειρό μου με βοήθησαν ψυχολογικά και με στήριξαν όσο περισσότερο γίνεται. Προφανώς μου λείπουν, υπάρχουν στιγμές που είναι πιο έντονο και φορές που δεν το σκέφτομαι από το πιεσμένο πρόγραμμα που έχω αλλά πάντα θα μου λείπουν και θα ήθελα να τους έχω όλους δίπλα μου όπως παλιά. Όμως η ζωή μου άλλαξε, αλλά και εγώ πλέον μόνο μπροστά πρέπει να βλέπω».
Η πρώτη μέρα στην ΑΕΚ και το περιστατικό στο Μοσχάτο
Εφόσον έγινε και η επίσημη ανακοίνωση από την ΑΕΚ, η 16χρονη Τζώρτζια Βλαχονικολή έγινε μέλος στην οικογένειας της Ένωσης. Την πρώτη της μέρα έχει να τη θυμάται και να την αφηγείται πάντα με χαμόγελο.
«Στην πρώτη μου μέρα στην ΑΕΚ με αγκάλιασαν όλες οι παίκτριες και προπονητές και παρόλο που ήξερα πως το κλίμα είναι άριστο, είναι αλλιώς το να το βιώνεις από κοντά είναι κάτι που μου άρεσε πολύ το πόσο με αγκάλιασαν και με βοήθησαν να προσαρμοστώ άμεσα.
Όλες οι συμπαίκτριες μου και κυρίως οι πιο έμπειρες με έκαναν να μην είχα καθόλου άγχος και αυτό με βοήθησε στο να δείξω από τις πρώτες προπονήσεις τις ικανότητές μου και πώς παίζω. Δεν είχα στο μυαλό μου πως είμαι στην πρωταθλήτρια και Κυπελλούχο Ελλάδος συμπαίκτρια με τις καλύτερες του πρωταθλήματος, άλλα ότι ήμουν σε μια ομάδα για να παίξω ποδόσφαιρο που ξέρω».
Την ομάδα του Μοσχάτου η Τζώρτζια την θυμόταν πάντα με χαμόγελο μέχρι να γίνει το πρόσφατο επεισόδιο μεταξύ των οπαδών. Η 16χρονη είχε πραγματοποιήσει το ντεμπούτο της με τη φανέλα της ΑΕΚ στην αναμέτρηση κόντρα στον Οδυσσέα Μοσχάτου στον πρώτο γύρο στους Αγίους Αναργύρους. Είχε περάσει ως αλλαγή και πήρε το «βάπτισμα του πυρός».
«Το ντεμπούτο μου το έκανα με τον Οδυσσέα Μοσχάτου στους Αγίους Αναργύρους. Ένιωσα πολύ ωραία που με επέλεξε ο προπονητής για να μπω. Ήταν για μένα μεγάλη ικανοποίηση και επιβράβευση η συμμετοχή μου, ακόμη και τα 10 λεπτά που έπαιξα, αφού είχα πάει πολύ καλά στις προπονήσεις της εβδομάδας και ένιωσα ότι μου το ανταμείβει ο προπονητής».
Και πλέον ακούει Μοσχάτο και της έρχονται στο μυαλό όλα τα αίσχη που είδε μπροστά στα μάτια της να εκτυλίσσονται στο πρόσφατο ματς της ΑΕΚ με το Μοσχάτο όπου υπήρχε η εμπλοκή των οπαδών.
«Τη στιγμή που έγιναν τα επεισόδια στο Μοσχάτο έκανα ζέσταμα μαζί με άλλες δύο συμπαίκτριες μου και είδαμε να μπαίνουν ανενόχλητοι στις κερκίδες περίπου 30 οπαδοί άλλης ομάδας, να φωνάζουν συνθήματα και μετά άρχισαν να χτυπάνε απλούς φιλάθλους της ομάδας μας. Τρόμαξα, διότι μέσα σε αυτούς τους φιλάθλους ήταν και ο πατέρας μου».
Και όλα αυτά εν έτει 2026 σε αγώνα γυναικών. Τι μπορεί να είχαν στο μυαλό τους εκείνη την ώρα τα κορίτσια.
«Σταματήσαμε, σοκαριστήκαμε όλες μας δεν το πιστεύαμε και εμένα αυτή η τραγική εικόνα μου έχει μείνει στη μνήμη μου χαραγμένη και θα μου μείνει για πάντα».
Επίσης μετά από αυτό υπήρχε μια ταραχή σε όλη την ομάδα και μέσα και στον πάγκο και σε εμάς και θεωρώ πως και αυτό μας επηρέασε στην αγωνιστική μας συμπεριφορά στον αγώνα.
Ταραχτήκαμε από όλο αυτό, που ακόμη και μετά τη λήξη του αγώνα που είχε περάσει σε δεύτερη μοίρα, φοβόμασταν να φύγουμε από το γήπεδο».
Μέσα σε τέσσερα χρόνια η Τζώρτζια Βλαχονικολή, παίζει στην Α Γυναικεία ομάδα της ΑΕΚ και ζει μόνη της, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από την οικογένειά της. Άραγε τι θα επιφυλάσσει το μέλλον για την 16χρονη; Σίγουρα το… όνειρο του εξωτερικού παραμονεύει στο πίσω μέρος του μυαλού της.
«Σε πέντε χρόνια θέλω να σπουδάζω και να παίζω ποδόσφαιρο πρωταγωνιστώντας στο ανώτατο επίπεδο στην Ελλάδα με την ΑΕΚ και γιατί όχι στο μέλλον και στο εξωτερικό».
Το κεφάλαιο της Εθνικής
Εκτός από τη μεταγραφή σε μεγάλη ομάδα, οι κόποι της «Τζω» έχουν πιάσει… τόπο από πολύ μικρή ηλικία, κάνοντας ένα μεγάλο όνειρό της πραγματικότητα με τη συμμετοχή της στην Εθνική Ελλάδος, καθώς έχει φορέσει πολλάκις τη «γαλανόλευκη».
«Είμαι στην εθνική από 14 χρονών από τότε που ήμουν στον ΠΑΟΚ, έχω συμμετάσχει σε αγώνες τόσο στο εσωτερικό όσο και σε τουρνουά στο εξωτερικό, όπως στη Βοσνία, στη Βόρεια Ιρλανδία και στην Αγγλία. Αρχικά από τις προ κορασίδες και τώρα ξανά το Φεβρουάριο στις κορασίδες όπου κλήθηκα στους φιλικούς αγώνες προετοιμασίας εναντίον της Πορτογαλίας.Θέλω να ευχαριστήσω τους προπονητές της Εθνικής κ, Παπακώστα και Σαββίδου, που μου έχουν δώσει έως τώρα την ευκαιρία να έχω την τιμή να φορέσω το εθνόσημο,να αγωνιστώ με τα χρώματα της «γαλανόλευκης».
Η επιστροφή ήρθε τώρα μετά από ένα μικρό διάστημα απουσίας από την Εθνική. Οι Κορασίδες παίξανε με την Πορτογαλία σε δύο φιλικές αναμετρήσεις, με τη Βλαχονικολη να βρίσκει δίχτυα, στην ήττα της Ελλάδας από την Πορτογαλία (1-3).
Το μέλλον αναμένεται λαμπρό για την Τζώρτζια η οποία αποτελεί το τέλειο παράδειγμα για μια αθλήτρια που θέλει να κυνηγήσει τα όνειρά της. Προφανώς ο δρόμος προς την κορυφή δεν θα είναι εύκολος, αλλά η συγκεκριμένα 16χρονη έχει την ωριμότητα για να το πετύχει.
Πηγή: gazzetta
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου