Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2026

Πώς μπορούν να αποκτήσουν ΑΙ literacy ο 8χρονος γιος μου και η έφηβη κόρη μου;

Η Αλεξάνδρα Γούτα είναι δημοσιογράφος και μοιράζεται μαζί μας το πάθος της για την Τεχνητή Νοημοσύνη. Πρόσφατα συζήτησε με τον συγγραφέα και καθηγητή πληροφορικής Γιάννη Φαρσάρη για το AI literacy, τον εγγραμματισμό στην Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ):

Θα αρχίσω αυτό το κείμενο ανάποδα. Όχι από την αρχή, αλλά από το τέλος. Από την τελευταία φράση της συζήτησης που είχαμε με τον συγγραφέα και καθηγητή πληροφορικής Γιάννη Φαρσάρη για το AI literacy, τον εγγραμματισμό στην Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) εν ολίγοις. «Ό,τι παράγει ο Κένταυρος», μου λέει χαμογελώντας, «είναι δική του ευθύνη, δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από το άλογό του!». Το βρήκα πάρα πολύ εύστοχο. Νωρίτερα είχε επισημάνει ότι η νοοτροπία που χρειαζόμαστε στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης είναι αυτή του ανθρώπου-κενταύρου.

«Όπως ο μυθικός Κένταυρος συνδύαζε την ανθρώπινη υπόσταση με τη δύναμη και την ταχύτητα του αλόγου, έτσι και εμείς καλούμαστε να συνδυάσουμε την ανθρώπινη κρίση, τη δημιουργικότητα και την ενσυναίσθηση με την υπολογιστική δύναμη και ταχύτητα της ΤΝ» μου είπε και πρόσθεσε:

Ο Άνθρωπος-Κένταυρος δεν φοβάται την ΤΝ, ούτε την αγνοεί, την κάνει κτήμα του, κρατώντας όμως πάντα τα ηνία. Έχει υγιή σκεπτικισμό, καθώς εμπιστεύεται τη δύναμη που του δίνει η ΤΝ, αλλά επαληθεύει πάντα τα αποτελέσματα, γιατί ξέρει ότι η μηχανή μπορεί να κάνει λάθη. Διατηρεί πνεύμα διαρκούς περιέργειας, γιατί ξέρει ότι τα εργαλεία εξελίσσονται συνεχώς. Εστιάζει πάντα στο ανθρώπινο πλεονέκτημα, γνωρίζοντας πως ενσυναίσθηση, η ηθική κρίση, η δημιουργικότητα που πηγάζουν από βιώματα και η ικανότητα να εμπνέει και να συνεργάζεται με άλλους ανθρώπους παραμένουν αποκλειστικά δικά του. Και πάνω απ’ όλα, αναλαμβάνει την ευθύνη: Ό,τι παράγει ο Κένταυρος είναι δική του ευθύνη, δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από το άλογό του!»

Η παραπάνω τοποθέτηση του Γιάννη ήρθε ως απάντηση στο ερώτημά μου «ποια πρέπει να είναι η νοοτροπία μας στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης;» και με εκφράζει απόλυτα. Ο Γιάννης μου περιέγραψε ακόμη πώς θα εξηγούσε σε μια τάξη οκτάχρονων τι είναι -και κυρίως τι δεν είναι- η ΤΝ και τι είδους παιχνίδι θα διοργάνωνε, για να τα κάνει όλα πιο κατανοητά. Συζητήσαμε επίσης για τις προκλήσεις για τους ενήλικες, αλλά και για το πώς ένα 16χρονο παιδί θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την ΤΝ για να μάθει ή να δημιουργήσει κάτι, χωρίς να χάσει την κριτική του σκέψη ή τη δημιουργικότητά του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου