Μια τρυφερή παραμυθοϊστορία για την ελπίδα που ανθίζει εκεί που όλα μοιάζουν χαμένα. Μέσα από τις στάχτες μιας δύσκολης χρονιάς ξεπροβάλλει το μαγικό «εβρολούλουδο». Από το Δάσος της Δαδιάς μέχρι τη Μάκρη, την Παλαγία και την Κίρκη, που δοκιμάστηκαν από την καταστροφική πυρκαγιά, τη Σαμοθράκη, το Σουφλί και τα ξεχασμένα χωριά του Τριγώνου, η φύση και οι άνθρωποι αναγεννιούνται χάρη στη δύναμη της συλλογικότητας, της παράδοσης και της πίστης στο αύριο. Η αφήγηση συνδυάζεται με πραγματικά στοιχεία για τον Έβρο, φωτίζοντας τα τοπόσημά του, τις μνήμες και την ανθεκτικότητα των ανθρώπων του.Ο Πάνος Τουρλής στις Βιβλιοκριτικές του γράφει για το βιβλίο:
Στο Δάσος της Δαδιάς, στον ελαιώνα της Μάκρης, στο χωριό Κίρκη, στην Αλεξανδρούπολη, στο Διδυμότειχο, στην Ορεστιάδα, στα χωριά του Τριγώνου και σε άλλα σημεία που δοκιμάστηκαν από την πυρκαγιά φυτρώνει το εβρολούλουδο. Από τους μαυρισμένους κορμούς των δέντρων ξεπροβάλλουν τρυφερά φύλλα και τα πουλιά επιστρέφουν διστακτικά στις φωλιές τους. Το εβρολούλουδο γίνεται σύμβολο αντοχής και ανανέωσης, τονίζοντας έτσι πως η φύση έχει τη δύναμη να ξαναγεννηθεί ακόμη και μετά από φωτιά. Κάθε τόπος στάθηκε στα πόδια του με διαφορετικό τρόπο, για παράδειγμα τα μεταλλεία του χωριού Κίρκη μεταμορφώθηκαν σε χώρο πολιτισμού, το σχολείο της Παλαγίας γέμισε ξανά παιδικές φωνές, χαμόγελα και όνειρα κλπ. Λιμνοθάλασσες, ποτάμια και δέλτα ξαναγεμίζουν ζωή φέρνοντας χαρά στους ψαράδες, στους τουρίστες, στους επισκέπτες. Ο μορεώνας του Σουφλίου με τα υφαντά του, το απολιθωμένο δάσος της Λευκίμης-Φυλακτού, τα ζαχαρότευτλα της Ορεστιάδας περιμένουν και πάλι με χαρά τον κόσμο για να μοιραστούν τα μυστικά τους μαζί του.
Ο συγγραφέας, με την αστείρευτη φαντασία του και το συγγραφικό του ταλέντο, καταφέρνει να δώσει μια διαφορετική νότα αισιοδοξίας για κάθε σημείο που περιγράφει, δε μένει δηλαδή σε επαναλαμβανόμενες φράσεις ή σε στείρα χρήση συνωνύμων. Αντιθέτως, «φωτογραφίζει» ποικίλα στιγμιότυπα και χρησιμοποιεί χαρακτηριστικά γνωρίσματα του κάθε σημείου, δίπλα στα οποία φυτεύει το εβρολούλουδό του, φτάνοντας μάλιστα πολλές φορές να ζωντανεύει και σουρεαλιστικές εικόνες, όπως το λουλούδι που φύτρωσε στη μέση της θάλασσας ή τη Νίκη της Σαμοθράκης που επέστρεψε στον τόπο της για να τον βοηθήσει. Μέσα από αυτό το γλυκό και αισιόδοξο παραμύθι, έμαθα πολλά για τη γοητευτική Θράκη, σημείωσα μέρη και μουσεία που θα ήθελα να δω, κατάλαβα το μέγεθος της καταστροφής αλλά και την έκταση της αναγέννησης που έλαβε χώρα μετά και ταξίδεψα σε όμορφα σημεία που δεν ήξερα.
Η εικονογράφηση της Αθανασίας Πεφτουλίδη είναι απλή, χαριτωμένη και ρεαλιστική. Απαλά και φωτεινά χρώματα, σωστές προοπτικές, ενδιαφέρουσες οπτικές γωνίες ζωντανεύουν με τον πιο κατάλληλο τρόπο το παραμύθι. Μάλιστα, στην αρχική εικόνα της καταστροφής δεν υπάρχουν σκοτεινά χρώματα ούτε τρομακτικές αποτυπώσεις, αντίθετα, ένας λαμπερός ήλιος κι ένα κορίτσι με γαλάζιο φόρεμα φέρνουν αισιοδοξία και χαμόγελα, προετοιμάζοντας τα παιδιά για τα όσα όμορφα θα διαβάσουν στη συνέχεια.
«Ένα λουλούδι από τον Έβρο», ένα παραμύθι που θα μας βοηθήσει «να ξαναδούμε τον τόπο μας, τις ρίζες μας, να συνειδητοποιήσουμε τη μεγάλη δύναμη που έχουμε όταν είμαστε ενωμένοι». Πρόκειται για μια διαφορετική και ελκυστική γνωριμία μ’ ένα υπέροχο μέρος της Θράκης και ταυτόχρονα μια υπενθύμιση πως «η παράδοση και η ιστορία μας είναι ο πλούτος μας και το μέλλον μας». Στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου παρατίθενται εγκυκλοπαιδικές και στατιστικές πληροφορίες για γονείς και δασκάλους, εκπαιδευτικές και εικαστικές δραστηριότητες, προτάσεις δημιουργικής γραφής και πολλά άλλα ενδιαφέροντα κείμενα που θα πυροδοτήσουν τη φαντασία μικρών και μεγάλων.
Ακούστε τον συγγραφέα να μιλάει για το βιβλίο του στο topontiki.gr.
Σχετικά με την αφορμή και τα αίτια που τον οδήγησαν να γράψει αυτό το βιβλίο, είπε ότι έγραψε την ιστορία μέσα σε μια περίοδο βαθιάς θλίψης για τη φύση και τους ανθρώπους του Έβρου. Ωστόσο, πίσω από τις στάχτες φαντάστηκε ένα λουλούδι που μπορεί να ανθίσει όταν οι καρδιές μας το έχουν περισσότερο ανάγκη. Αυτό το λουλούδι δεν είναι φανταστικό. Είναι κάθε βλέμμα που κοιτάζει μπροστά, κάθε χέρι που βοηθά, κάθε παιδική φωνή που γελά.
Τόνισε ότι ένα παιδικό παραμύθι για όλες τις ηλικίες μιλά καλύτερα στην ψυχή μας. Παρουσιάζοντας το βιβλίο του σε μικρά χωριά της παραμεθορίου, διαπίστωσε ότι κάθε παιδί και κάθε ενήλικας έχει νιώσει πως κάτι πολύτιμο χάθηκε.
Τέλος, σχετικά με τη δομή του βιβλίου, οι ενότητες παρουσιάζονται με τρόπο που ο συγγραφέας συνδυάζει ιστορικές πληροφορίες, περιβαλλοντικά δεδομένα και κοινωνικές αναφορές, προσφέροντας στον αναγνώστη μια σφαιρική εικόνα για την περιοχή. Η εικονογράφηση είναι της Αλεξανδρουπολίτισσας εικαστικού Αθανασίας Πεφτουλίδη, η οποία ζωντανεύει την ιστορία με χρώματα και συναίσθημα.
Υπάρχουν τόσα πολλά βιβλία που θα θέλαμε να διαβάσουμε, αλλά προς το παρόν δεν έχουμε στα χέρια μας. Κι επειδή μπορεί να αργήσουμε να τα διαβάσουμε για να σας τα παρουσιάσουμε αναλυτικά, αποφασίσαμε να τα μοιραζόμαστε μαζί σας, όσο βρισκόμαστε σε αναμονή. Αν τα έχετε διαβάσει, θα χαρούμε πολύ να επικοινωνήσετε μαζί μας και να μας πείτε τη γνώμη σας.
Ευλαμπία Αγγέλου
Διερμηνέας Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας
Ανεξάρτητη Ερευνήτρια
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου